Nazwa: Washingtonia filifera (Linden ex André) H.Wendl. ex de Bary
Synonimy: Pritchardia filifera Linden ex André; Brahea filifera (Linden ex André) W.Watson; Neowashingtonia filifera(Linden ex André) Sudw.
Etymologia: Washingtonia = na cześć George’a Washingtona, pierwszego prezydenta USA; filifera = niosąca nitki — odnosi się do białych, nitkowatych włókien zwisających z krawędzi segmentów liści.
Pierwszy opis: 1879 r. przez Hermanna Wendlanda (pierwotnie opisana w 1874 r. przez Édouarda André’a jako Pritchardia).
Pochodzenie / występowanie: Południowy zachód USA (Kalifornia, Arizona) i północny zachód Meksyku (Baja California). Jest jedyną palmą rodzimą na zachodzie USA.
Miejsce występowania / siedlisko: Oazy w terenach pustynnych, często przy źródłach lub wzdłuż cieków wodnych (kanionów), gdzie jej korzenie mają dostęp do wód gruntowych („pustynna palma wachlarzowa”). Toleruje ekstremalne upały i suche powietrze, ale wymaga „mokrych stóp”. W przeciwieństwie do wielu palm tropikalnych jest umiarkowanie odporna na mróz (krótkotrwało do ok. -10°C).
Opis i uwagi: Washingtonia filifera to imponująca palma wachlarzowa o bardzo masywnym, szarym pniu, który w starszym wieku może osiągnąć średnicę do jednego metra. Korona składa się z dużych, szarozielonych, wachlarzowatych liści. Charakterystyczną cechą jest „kołnierz” (petticoat): obumarłe liście nie opadają, lecz zwisają na pniu, tworząc gęstą osłonę chroniącą przed upałem i parowaniem.
W uprawie jest ceniona na całym świecie jako palma ozdobna. Rośnie znacznie wolniej i zachowuje bardziej zwartą formę niż jej krewna Washingtonia robusta. Wymaga stanowiska w pełnym słońcu i dobrze przepuszczalnego podłoża. W okresie letniego wzrostu potrzebuje dużo wody, natomiast zimą należy ją utrzymywać w raczej suchym podłożu. Ponieważ jest wrażliwa na długotrwałe przelanie w połączeniu z zimnem, w przypadku wysadzenia w Europie Środkowej niezbędna jest osłona przed deszczem zimą.