Nazwa: Vanda brunnea Rchb.f.

Etymologia: Nazwa rodzaju Vanda pochodzi od południowoazjatyckiego określenia storczyków; brunnea oznacza „brązowa” i nawiązuje do ciepłej, brązowej barwy kwiatów.

Pochodzenie/występowanie: Południowo-zachodnie Chiny i część kontynentalnej Azji Południowo-Wschodniej.

Stanowisko/siedlisko: Epifit monopodialny występujący w wilgotnych lasach i na ich obrzeżach. Uprawiać w jasnym miejscu lub półcieniu, przy wysokiej wilgotności powietrza i stałym jego przepływie. Odsłonięte korzenie wymagają częstego podlewania, ale później muszą szybko przeschnąć. Odpowiednia temperatura wynosi około 16–28 °C.

Opis i uwagi: Vanda brunnea ma wąskie, taśmowate liście i wytwarza kwiatostany z kilkoma brązowymi lub oliwkowymi kwiatami oraz kontrastową warżką. Uprawa w przewiewnym koszu lub w bardzo grubym podłożu odpowiada potrzebom jej korzeni. Zimą, gdy światła jest mniej, ograniczyć podlewanie i nawożenie, nie dopuszczając jednak do długotrwałego przesuszenia korzeni.