Nazwa: Trichopilia laxa (Lindl.) Rchb.f.
Synonimy: Pilumna laxa Lindl.; Trichopilia Kienastii Rchb.f.
Etymologia: laxa = luźna / wiotka — odnosi się do luźnego, zwisającego kwiatostanu tej rośliny, który składa się z niewielu kwiatów.
 
Pierwszy opis: Pierwotnie opisana w 1844 roku przez Johna Lindleya jako Pilumna laxa; w 1858 roku Heinrich Gustav Reichenbach (Rchb.f.) przeniósł ją do rodzaju Trichopilia.
Pochodzenie / występowanie: Kolumbia, Ekwador, Peru i Wenezuela.
Stanowisko / siedlisko: Rośnie epifitycznie w wilgotnych, górskich lasach mglistych i deszczowych Andów na wysokości od ok. 600 do 2200 metrów. Dobrze rozwija się w miejscach zacienionych lub półcienistych, przy wysokiej wilgotności powietrza przez cały rok.
Opis i uwagi: Trichopilia laxa to średniej wielkości storczyk o silnie bocznie spłaszczonych, podłużnych, jajowatych pseudobulwach, z których każda wyrasta pojedynczy, szczytowy, skórzasty liść o lancetowatym kształcie. Luźny, zwisający lub płożący się kwiatostan wyrasta u nasady dojrzałej pseudobulwy i wytwarza kilka drobnych, pachnących kwiatów. Listki okwiatu (działki i płatki) są wąskie, lekko pofalowane i mają bladozieloną lub kremową barwę, natomiast lejkowato zwinięta warżka jest biała lub delikatnie różowa.

W uprawie gatunek ten wymaga klimatu umiarkowanego do chłodnego, z wyraźnym spadkiem temperatury nocą. Ponieważ nie występują u niego skrajne okresy suszy, podłoże (np. drobna lub średnia kora z dodatkiem mchu) należy utrzymywać równomiernie wilgotne w okresie wzrostu, nie dopuszczając jednak do zastojów wody. Ze względu na zwisające kwiatostany korzystna jest często uprawa w wiszących koszach lub na podkładce. Niezbędne są wysoka wilgotność powietrza i dobra wentylacja.