Nazwa: Tillandsia walteri Mez
Synonimy: Tillandsia herrerae Harms; Tillandsia walteri var. herrerae (Harms) Rauh.
Etymologia: Nazwa gatunkowa walteri upamiętnia osobę o nazwisku Walter; dokładne dedykacji nie wyjaśniono w opisie pierwotnym.
Opis pierwotny: Opisano w 1906 roku przez Carla Christiana Meza.
Pochodzenie / występowanie: Ekwador, Peru i Boliwia.
Miejsce występowania / siedlisko:
Epifityczna, sporadycznie również saxicol, rosnąca w górskich regionach Andów. Gatunek ten występuje na wysokościach od około 2450 do 4050 m n.p.m. i rośnie tam w dobrze przewietrzonych siedliskach o wysokiej wilgotności powietrza, dużych wahaniach temperatury i intensywnym, lecz przefiltrowanym nasłonecznieniu.
Opis i uwagi:
Średniej wielkości tillandsia o gęstej rozecie z wąskich, szarych lub srebrzystych, łuskowatych liści. Wyrazista kwiatostan pojawia się centralnie z rozety i niesie liczne kwiaty z kolorowymi łuskami kwiatowymi i fioletowymi płatkami.
Podobnie jak wiele wysokogórskich tillandsii, Tillandsia walteri preferuje bardzo dobrą cyrkulację powietrza, jasne światło i regularne nawilżanie z szybkim wysychaniem. Szczególnie dobrze sprawdza się uprawa na drewnie lub korku, gdzie korzenie mogą swobodnie rosnąć, a zastojowa woda jest unikana.