Nazwa: Stanhopea oculata (Lodd.) Lindl.
Synonimy (wybór nazw historycznych):
Ceratochilus oculatus Lodd.; Anguloa oculata Lodd.;
Stanhopea aurantia; S. aurea; S. bucephalus; S. cymbiformis;
S. guttata; S. lindleyana; S. lindleyi; S. minor;
S. purpusii; Stanhopea ornatissima;
oraz liczne odmiany Stanhopea oculata.
Etymologia:
oculata = „opatrzona oczami” — w odniesieniu do wyrazistych, przypominających oczy wzorów na płatkach zewnętrznych i wewnętrznych.

Pierwszy opis:
Pierwotnie opisana przez Conrada Loddigesa; w 1832 roku przeniesiona przez Johna Lindleya do rodzaju Stanhopea.
Pochodzenie / występowanie:
Od południowego Meksyku po Amerykę Środkową (Gwatemala, Belize, Honduras, Nikaragua).
Stanowisko / habitat:
Epifitycznie w wilgotnych do bardzo wilgotnych lasach tropikalnych, często na średnich wysokościach między około 600 a 1600 m n.p.m. Rośliny rosną przeważnie w rozwidleniach gałęzi z nagromadzonym materiałem organicznym. Charakterystyczna jest wysoka wilgotność powietrza, wyraźny ruch powietrza oraz jasne, lecz przefiltrowane światło.
Opis & uwagi:
Stanhopea oculata to silny, sympodialnie rosnący gatunek z dużymi, pofałdowanymi liśćmi i wyraźnie zaznaczonymi pseudobulwami. Spektakularne kwiaty pojawiają się na zwisających kwiatostanach, które przebijają się przez podłoże. Kremowo- do żółtawo zabarwione kwiaty wykazują charakterystyczne ciemniejsze wzory „oczu” i wydzielają intensywny, słodko-korzenny zapach.

Ze względu na zwisające kwiatostany gatunek ten nadaje się wyłącznie do uprawy w koszach lub bardzo ażurowych naczyniach. W fazie wzrostu wymaga obfitego podlewania i nawożenia; po dojrzeniu bulw należy nieco ograniczyć podlewanie, nie dopuszczając jednak do całkowitego wyschnięcia rośliny.