Nazwa: Stanhopea embreei Dodson
Etymologia: Nazwa rodzajowa Stanhopea honoruje Philipa Henry'ego Stanhope'a, czwartego hrabiego Stanhope. Epitet embreei upamiętnia Alvina Embree.
Pierwszy opis: Calaway H. Dodson, 1975.
Pochodzenie/występowanie: Zachodni Ekwador.
Stanowisko/siedlisko: Epifit w wilgotnych lasach górskich na zachodnich zboczach Andów, na wysokości około 600–1200 m n.p.m. Odpowiednie jest półcieniste stanowisko, wysoka wilgotność powietrza i umiarkowane temperatury w zakresie około 15–25 °C.
Opis i uwagi: Stanhopea embreei tworzy żebrowane pseudobulwy, z których każda posiada jeden duży liść. Duże, woskowate i intensywnie pachnące kwiaty wyrastają na zwisających kwiatostanach i charakteryzują się jasnymi kolorami podstawowymi z ciemnym wzorem na złożonej warżce. Z tego powodu uprawiamy tę roślinę w otwartym koszyku z listewek lub drutu. Podczas wzrostu roślina wymaga obfitego podlewania i słabego nawożenia; po dojrzeniu pseudobulw podlewanie można nieco ograniczyć.