Nazwa: Specklinia grobyi (Bateman ex Lindl.) F.Barros
Synonimy: Pleurothallis grobyi Bateman ex Lindl.; Humboltia grobyi (Bateman ex Lindl.) Kuntze
Etymologia: Epitet gatunkowy grobyi upamiętnia lorda Greya of Groby, brytyjskiego miłośnika storczyków z XIX wieku.
Pierwszy opis: W 1835 roku jako Pleurothallis grobyi; w 1983 roku Fábio de Barros przeniósł gatunek do rodzaju Specklinia.
Pochodzenie/występowanie: Od południowego Meksyku przez Amerykę Środkową po tropikalną część Ameryki Południowej.
Stanowisko/siedlisko: Epifit występujący w wilgotnych i sezonowo bardziej suchych lasach, od nizin po wysokość około 1500 m. Odpowiednie są warunki umiarkowane do ciepłych, w temperaturze około 16–27 °C, światło rozproszone, średnia do wysokiej wilgotność powietrza i dobra cyrkulacja powietrza.
Opis i uwagi: Ten tworzący kępy miniaturowy storczyk ma drobne, skórzaste, jajowato-łopatkowate liście. Delikatne kwiatostany wyrastają ponad liście i mają kilka bladożółtych do zielonkawokremowych kwiatów, często z czerwonawymi wzorami. Uprawiać, przywiązując roślinę do korka lub kory i dodając niewielką ilość mchu. Nie dopuszczać do całkowitego przesuszenia cienkich korzeni, a jednocześnie unikać zalegania wody w gęstych kępach.