Nazwa: Sarcochilus fitzgeraldii F.Muell.
Etymologia: Nazwa rodzaju Sarcochilus wywodzi się z greckich słów oznaczających „mięso” i „wargę”; epitet gatunkowy fitzgeraldii upamiętnia australijskiego botanika i specjalistę od storczyków Roberta D. FitzGeralda.
Pierwszy opis: 1870 r. przez Ferdinanda von Muellera w Fragmenta Phytographiae Australiae.
Pochodzenie/rozmieszczenie: Od południowo-wschodniego Queenslandu po północno-wschodnie Nowe Południowej Walii w Australii.
Miejsce/środowisko życia: Epifityczna storczyka subtropikalnych, wilgotnych stanowisk. Uprawiać w jasnym do półcienia i z dobrą cyrkulacją powietrza; podłoże drobnoziarniste do średnioziarnistego, dobrze przepuszczające, utrzymywać równomiernie lekko wilgotne. Odpowiednie są temperatury około 14–25 °C z chłodniejszymi nocami.
Opis i uwagi: Sarcochilus fitzgeraldii tworzy wachlarzowato ułożone, sztywne liście oraz wyprostowane do łukowatych kwiatostany z wieloma gwiazdkowatymi kwiatami. Starsze rośliny rozwijają pędy boczne i mogą przy zwiększaniu rozmiarów wytwarzać jednocześnie kilka kwiatostanów. Unikać zastojów wody i stale wysokich temperatur.