Nazwa: Paphinia hirtzii

Etymologia: Nazwa rodzaju Paphinia nawiązuje do Paphia, przydomka Afrodyty, a tym samym do Pafos na Cyprze. Epitet gatunkowy hirtzii jest nazwą honorową i upamiętnia badacza storczyków Alexandra Hirtza.

Pochodzenie/Występowanie: Ekwador.

Miejsce występowania/Środowisko: Gatunek ten rośnie epifitycznie w wilgotnych lasach tropikalnych i montanowych. Zalecamy półcień lub jasne, przefiltrowane światło, wysoką wilgotność powietrza i dobrą cyrkulację powietrza. Warunki o temperaturze około 17–27 °C w dzień i 13–20 °C w nocy sprzyjają jego rozwojowi. Podczas wzrostu podłoże powinno być równomiernie lekko wilgotne, ale jednocześnie dobrze napowietrzone.

Opis i uwagi: Paphinia hirtzii tworzy zwarte pseudobulkę z pofałdowanymi liśćmi i rozwija imponujące, często skierowane ku dołowi kwiatostany. Duże, wyraźnie unerwione kwiaty należą do szczególnych cech tego rodzaju. Hodujemy ten gatunek w napowietrzonym, a jednocześnie lekko zatrzymującym wilgoć podłożu dla storczyków i używamy wody o jak najniższej twardości. Ze względu na zwisające kwiatostany szczególnie dobrze nadaje się do uprawy w doniczce zawieszonej. Podczas aktywnego wzrostu regularnie podlewamy i nawozimy; po osiągnięciu przez pędy dojrzałości podlewamy nieco oszczędniej.