Nazwa: Masdevallia vargasii C.Schweinf.
Synonimy: Alaticaulia vargasii (C.Schweinf.) Luer; Masdevallia megaloglossa Luer & R.Escobar; Masdevallia richteri Pabst; Masdevallia helgae Königer & J.Portilla Etymologia:vargasii = na cześć peruwiańskiego botanika i profesora uniwersyteckiego Césara Vargas Calderóna (1903–2002).
 
Pierwszy opis:1950 r. przez Charlesa Schweinfurtha w „American Orchid Society Bulletin”.
Pochodzenie / występowanie: południowa Kolumbia, Ekwador, Peru, Boliwia i Gujana.
Miejsce występowania / siedlisko: rośnie jako epifit w wilgotnych, tropikalnych lasach nizinnym i mglistych lasach górskich. Zajmuje przede wszystkim zacienione, wilgotne strefy na pniach drzew na wysokościach od ok. 400 do 1300 m.
Opis i uwagi: Masdevallia vargasii należy do sekcji Alaticaules i jest zwartą, zdrową, miniaturową do małej rośliną z rodzaju Masdevallia, bez pseudobulków. Tworzy wyprostowane, skórzaste, wąskoelipsowate liście. Kwiatostany są wyprostowane, w przekroju zazwyczaj trójkątne i sukcesywnie rozwijają kilka woskowatych kwiatów. Kielniki są zrośnięte w kształt rurki i kończą się eleganckimi, żółtawymi, nitkowatymi czubkami (ogonkami). Kolorystyka kwiatów obejmuje odcienie od jasnożółtego i kremowego po wyraźnie purpurowo prążkowane lub czerwonowato pokryte formy.

W uprawie gatunek ten jest uważany za stosunkowo łatwą w adaptacji roślinę w porównaniu z typowymi wysokogórskimi Masdevalliami i klasyfikowany jako pośredni do ciepłolubny. Znacznie lepiej znosi umiarkowane letnie temperatury niż swoje zimnolubne krewniaczki. Niemniej jednak przez cały rok wymaga zacienionego stanowiska (bez bezpośredniego nasłonecznienia), stałej wysokiej wilgotności powietrza (75–90%) i doskonałej cyrkulacji powietrza. Ponieważ nie posiada organów magazynujących, podłoże (drobna kora lub mech torfowiec) nigdy nie może całkowicie wyschnąć, musi jednak być bardzo przepuszczalne, aby zapobiegać zastojom wody. Podlewanie powinno odbywać się wyłącznie wodą bezwapienną i o niskiej zawartości soli.