Nazwa: Masdevallia mendozae Luer
Etymologia: mendozae = nazwana na cześć Hartmana Mendozy, ekwadorskiego kolekcjonera storczyków, który odkrył egzemplarz typowy.

Pierwszy opis: 1983 rok, autorstwa amerykańskiego botanika Carlyle'a A. Luera w Phytologia (54: 382).
Pochodzenie / Rozmieszczenie: Ekwador (prowincje Zamora-Chinchipe i Morona-Santiago).
Stanowisko / Habitat: Rośnie epifitycznie w chłodnych, wilgotnych górskich lasach mglistych na wschodnich stokach Andów, na wysokościach od ok. 1800 do 2300 metrów n.p.m. Rozwija się w zacienionych miejscach na omszonych gałęziach przy całorocznej wysokiej wilgotności.
Opis i uwagi: Masdevallia mendozae to niewielki, kępiasty storczyk miniaturowy bez pseudobulw. Wzniesione, grube i skórzaste liście są wąskoeliptyczne i zwężają się ku nasadzie. Kwiatostan jest poziomy do lekko łukowato przewisającego i nosi pojedynczy, rurkowaty kwiat. Wyróżnia się intensywnie świecącym, pomarańczowoczerwonym do jaskrawopomarańczowego ubarwieniem rurkowato zrośniętych działek kielicha, których wierzchołki nie przechodzą w długie ogonki, lecz pozostają stosunkowo krótkie i tępe. Kwiaty mają charakterystyczny pękaty kształt.

W uprawie gatunek ten wymaga stale chłodnych do maksymalnie umiarkowanych warunków i reaguje wrażliwie na letnie upały. Ponieważ nie posiada organów spichrzowych, podłoże (np. mieszanka drobnej kory z mchem torfowcem) nie może nigdy całkowicie wyschnąć, musi jednak pozostać bardzo przewiewne. Wysoka wilgotność powietrza powyżej 75% oraz stała, łagodna cyrkulacja powietrza są kluczowe w pielęgnacji w doniczkach lub wiszących koszach.

Uprawa in vitro: Otrzymują Państwo słoik z 4 młodymi roślinami. Rośliny są z reguły wystarczająco duże, aby wyhodować je poza słoikiem. Po otwarciu należy ostrożnie usunąć pożywkę letnią wodą z delikatnych korzeni i posadzić młode rośliny w drobne, bardzo przewiewne i lekko wilgotne podłoże z torfowcem. W pierwszych tygodniach zalecamy bardzo wysoką wilgotność powietrza, chłodne do umiarkowanych warunki i osłonięte światło. Utrzymywać równomierną wilgotność, unikać całkowitego wyschnięcia, dbając jednocześnie o delikatny, ciągły ruch powietrza.