Nazwa: Lepanthes tentaculata Luer & Hirtz
Etymologia: tentaculata = mackowata / zaopatrzona w macki — odnosi się do ekstremalnie wydłużonych, nitkowatych wyrostków wewnętrznych płatków kwiatu (płatków korony).
Pierwszy opis: 1996 r. przez amerykańskiego botanika Carlyle’a A. Luera i Alexandra C. Hirtza w Monographs in Systematic Botany from the Missouri Botanical Garden (61(3): 167).
Pochodzenie / Rozprzestrzenienie: Ekwador (prowincja Esmeraldas).
Stanowisko / Siedlisko: Rośnie epifitycznie w wilgotnych, tropikalnych lasach mglistych i nizinnych lasach deszczowych na niższych wysokościach, ok. 750 m n.p.m. Rozwija się tam w zacienionym podszycie przy całorocznej, bardzo wysokiej wilgotności powietrza i równomiernie ciepłych temperaturach.
Opis i uwagi: Lepanthes tentaculata to spektakularna miniaturowa orchidea o wzniesionych pędach, otoczonych 7–9 delikatnie owłosionymi (pubescentnymi) pochewkami lepantiformalnymi. Podobnie jak jej bliska krewna Lepanthes calodictyon, posiada piękne, niemal okrągłe, delikatne liście z wyraźnym, ciemnym, siatkowatym żyłkowaniem (reticulacją) oraz pofalowanymi brzegami. Maleńkie kwiaty pojawiają się kolejno na delikatnych kwiatostanach. Od L. calodictyon różni się przede wszystkim tytułowymi, ekstremalnie długimi wyrostkami płatków oraz maleńką, sercowatą warżką poniżej prętosłupa.
Ponieważ w przeciwieństwie do większości wysokogórskich gatunków Lepanthes pochodzi z ciepłych nizinnych lasów mglistych, ten rzadki okaz wymaga uprawy w warunkach od ciepłych do maksymalnie pośrednich (nie należy jej uprawiać w chłodzie). Ze względu na mikroskopijne rozmiary, spektakularny rysunek liści oraz potrzebę stale wysokiej wilgotności powietrza (powyżej 80%), jest to roślina wręcz wymarzona do stałej uprawy w ciepło-wilgotnych terrariach i witrynach. Idealnie pielęgnuje się ją w cieniu, mocując na korku z podkładem ze stale wilgotnego mchu, przy czym delikatny, stały ruch powietrza jest kluczowy.
Uprawa in vitro: Otrzymują Państwo butelkę z 4 młodymi roślinami. Rośliny są zazwyczaj już wystarczająco duże do wyjęcia z pożywki. Po otwarciu należy bardzo ostrożnie usunąć pożywkę z delikatnych korzeni letnią wodą, a młode rośliny umieścić na wilgotnym mchu torfowcu (Sphagnum) lub w bardzo drobnoziarnistym, przepuszczalnym podłożu. W pierwszych tygodniach zalecamy bardzo wysoką wilgotność powietrza, ciepłe do pośrednich temperatury, osłonięte miejsce oraz delikatny, stały ruch powietrza. Młode rośliny należy utrzymywać stale lekko wilgotne i nigdy nie dopuszczać do ich całkowitego wyschnięcia.
