Nazwa: Lepanthes saltatrix Luer & Hirtz 
Synonimy: 
Etymologia: saltatrix = tancerka — odnosi się do pełnego wdzięku, niemal unoszącego się wyglądu kwiatu, który przypomina tańczącą postać. 
Pierwszy opis: 1996 rok, autorstwa Carlyle’a Augusta Luera i Alexandra Hirtza w „Monographs in Systematic Botany from the Missouri Botanical Garden”.
Pochodzenie / Rozprzestrzenienie: Ekwador (prowincja Pastaza).
Stanowisko / Habitat: Epifityczne w bardzo wilgotnych, chłodnych lasach mglistych na wysokościach około 1000 m n.p.m. Rośnie preferencyjnie na cienkich, pokrytych mchem gałęziach w zacienionych miejscach o ekstremalnie wysokiej wilgotności powietrza.
Opis & uwagi: Lepanthes saltatrix to filigranowa miniaturowa orchidea z wzniesionymi ramikaulami, które są otoczone ściśle przylegającymi, lepantiformowymi pochewkami. Liście są jajowate, zakończone ostro i często lekko zabarwione na purpurowo. Kwiatostany są nitkowate i noszą kolejno po kilka barwnych kwiatów. Działki kielicha są zazwyczaj przezroczysto-żółtawe lub czerwonawe, podczas gdy złożone w kształcie płatki i warżka często przybierają intensywny czerwony lub pomarańczowy kolor.

W uprawie ten gatunek wymaga stabilnego, chłodnego do umiarkowanego klimatu. Ponieważ nie posiada żadnych organów spichrzowych, reaguje wrażliwie na każdą formę przesuszenia. Podłoże (preferowany żywy mech torfowiec lub podkładki utrzymujące wilgoć) musi pozostać stale wilgotne. Wysoka wilgotność powietrza powyżej 80% oraz stosowanie wody bezwapiennej (deszczówki lub wody osmotycznej) są niezbędne dla udanej pielęgnacji tego specjalistycznego gatunku.

Uprawa in vitro: Otrzymują Państwo butelkę z 4 młodymi roślinami. Rośliny są z reguły wystarczająco duże do wyjęcia z pożywki. Po otwarciu należy ostrożnie usunąć pożywkę z delikatnych korzeni za pomocą letniej wody, a następnie umieścić młode rośliny w wilgotnym mchu torfowcu lub bardzo drobnym, przewiewnym podłożu. W pierwszych tygodniach zalecamy bardzo wysoką wilgotność powietrza, chłodne do umiarkowanych warunki i osłonięte światło. Stała wilgotność i delikatny ruch powietrza są szczególnie ważne; należy unikać całkowitego wyschnięcia.