Nazwa: Lepanthes medusa Luer & R.Escobar
Etymologia: medusa = nazwana na cześć Meduzy, postaci z mitologii greckiej o włosach w postaci węży — odnosi się do dzikiego, kędzierzawego i splątanego wyglądu gęstych kęp roślin lub intensywnie rozgałęzionych, nitkowatych struktur części kwiatu.
Pierwszy opis: 1984 r. przez amerykańskiego botanika Carlyle'a A. Luera i Rodrigo Escobara w American Orchid Society Bulletin (53: 1162).
Pochodzenie / Rozprzestrzenienie: Kolumbia.
Stanowisko / Siedlisko: Rośnie epifitycznie w chłodnych, wilgotnych górskich lasach mglistych i chmurowych Andów na wysokościach od ok. 2200 do 2600 metrów n.p.m. Zasiedla tam głęboko zacienione, stale wilgotne i porośnięte mchem miejsca na gałęziach i pniach drzew w chłodnym mikroklimacie podszytu.
Opis & uwagi: Lepanthes medusa to niezwykła, tworząca gęste kępy miniaturowa orchidea o wzniesionych do lekko zwisających, cienkich pędach, które są otoczone typowymi dla rodzaju pochewkami lepantowymi. Każde zakończenie pędu nosi pojedynczy, wzniesiony, skórzasty liść o wąsko jajowato-eliptycznym kształcie. Kwiaty pojawiają się sukcesywnie na delikatnych kwiatostanach po spodniej stronie liścia. Wyróżniają się niezwykle złożoną, dziwaczną strukturą: delikatne, silnie zmodyfikowane i często dziko rozgałęzione płatki oraz wyraźnie ukształtowana warżka w intensywnych odcieniach czerwieni, purpury i żółci nadają maleńkiemu kwiatu fascynujący, niemal pozaziemski wygląd.

W uprawie ta wrażliwa wysokogórska rzadkość wymaga stale chłodnych warunków z wyraźnym obniżeniem temperatury w nocy; długotrwałe letnie upały są źle tolerowane. Ponieważ nie posiada pseudobulw, podłoże nigdy nie może całkowicie wyschnąć. Pielęgnacja najlepiej udaje się przy uprawie na podkładce korkowej z wilgotną warstwą mchu torfowca lub w maleńkich ażurowych doniczkach, przy stale wysokiej wilgotności powietrza powyżej 80% i ciągłej, delikatnej cyrkulacji powietrza.

Uprawa in vitro: Otrzymują Państwo butelkę z 4 młodymi roślinami. Rośliny są z reguły już wystarczająco duże do wyjęcia z pożywki. Po otwarciu bardzo ostrożnie usunąć pożywkę letnią wodą z delikatnych korzeni i posadzić młode rośliny na wilgotny mech torfowiec lub do bardzo drobnego, przewiewnego podłoża. W pierwszych tygodniach zalecamy bardzo wysoką wilgotność powietrza, chłodne warunki, osłonięte światło i delikatny, ciągły ruch powietrza. Młode rośliny utrzymywać stale lekko wilgotne, nigdy nie dopuszczać do całkowitego wyschnięcia i chronić przed gorącem.