Nazwa: Lepanthes hexapus Luer & R.Escobar
Synonimy:
Etymologia: hexapus = sześciostopy — odnosi się do niezwykłej struktury dwóch płatków (petali), z których każdy jest podzielony na trzy smukłe, nitkowate segmenty, co w sumie wygląda jak sześć małych stópek.

Pierwszy opis: 1984 rok, Carl A. Luer i Rodrigo Escobar w Orquideología (16: 144).
Pochodzenie / Rozprzestrzenienie: Kolumbia do centralnego Ekwadoru.
Stanowisko / Habitat: Porasta epifitycznie wilgotne lasy mgliste na wysokościach od ok. 850 do 2100 metrów. Rośnie w chłodnym do umiarkowanego klimacie przy całorocznej, ekstremalnie wysokiej wilgotności powietrza i ciągłym, delikatnym ruchu powietrza w zacienionym podszycie.
Opis i uwagi: Lepanthes hexapus to fascynująca miniaturowa orchidea o smukłych, wyprostowanych pędach, które u podstawy otoczone są 5 do 6 delikatnymi, orzęsionymi pochwami liściowymi (pochwy lepantiformowe). Każdy pęd posiada pojedynczy, sztywno-skórzasty, jajowaty liść, który często wykazuje atrakcyjne, purpurowe żyłkowanie. Gęsty kwiatostan jest krótszy niż liść i wytwarza sukcesywnie kwiaty o wielkości ok. 5 mm, o bardzo złożonej budowie. Wąskie działki kielicha (sepale) są w dużej mierze wolne i drobno ząbkowane na brzegach. Najbardziej charakterystyczną cechą są trójdzielne, nitkowate płatki (petale), które nadają kwiatu charakterystyczny, niemal owadzi wygląd.

W uprawie ten wrażliwy gatunek wysokogórski wymaga stale chłodno-umiarkowanych warunków i nie toleruje długotrwałych letnich upałów. Ponieważ nie posiada organów spichrzowych, podłoże (najlepiej żywy mech torfowiec przy uprawie na podkładkach z korka lub drobnej kory) nigdy nie może całkowicie wyschnąć. Stale wysoka wilgotność powietrza powyżej 80% oraz delikatna, ciągła cyrkulacja powietrza są absolutnie niezbędne, aby zapobiec gniciu i zapewnić zdrowy wzrost.

Uprawa in vitro: Otrzymują Państwo fiolkę z 4 młodymi roślinami. Rośliny są z reguły już wystarczająco duże do wyjęcia z pożywki (deflaskowania). Po otwarciu należy ostrożnie usunąć pożywkę letnią wodą z delikatnych korzeni, a młode rośliny posadzić na wilgotnym torfowcu lub w bardzo drobnym, przewiewnym podłożu. W pierwszych tygodniach zalecamy bardzo wysoką wilgotność powietrza, chłodne do umiarkowanych warunki i ochronę przed bezpośrednim światłem. Młode rośliny należy utrzymywać stale lekko wilgotne, ale dzięki delikatnemu ruchowi powietrza unikać zastojów wody.