Nazwa: Huperzia urbanii (Herter) Holub
Synonimy: Lycopodium urbanii Herter; Phlegmariurus urbanii (Herter) B.Øllg.; Urostachys urbanii (Herter) Herter ex Nessel
Etymologia: urbanii = nazwana na cześć Ignatza Urbana, znanego niemieckiego botanika, który intensywnie zajmował się florą neotropikalną. 
Pochodzenie / Rozprzestrzenienie: Południowa Kolumbia, Ekwador i Peru.
Stanowisko / Habitat: Rośnie epifitycznie w wilgotnych lasach górskich i mglistych regionu Andów. Gatunek ten rośnie głównie w wilgotnym biomie tropikalnym wyższych partii gór, gdzie rozwija się zazwyczaj w cieniu lub półcieniu na omszałych gałęziach, w stale chłodnym do umiarkowanego klimacie i przy ekstremalnie wysokiej wilgotności powietrza.
Opis i uwagi: Huperzia urbanii to wyglądający prehistorycznie widłak (często określany jako „Tassel Fern”) o widlasto rozgałęzionych, elegancko zwisających pędach. Gęste frędzle składają się z jaskrawo jasnozielonych, igiełkowatych liści (mikrofili), które nadają pędom gęstą, miękką teksturę.

W uprawie ten wyżynny gatunek wymaga chłodno-umiarkowanych warunków (optymalnie ok. 13–22 °C) i źle znosi długotrwałe letnie upały. Stale wysoka wilgotność powietrza (ponad 60–90%) oraz ciągła, łagodna cyrkulacja powietrza są niezbędne dla zdrowego wzrostu. Podłoże (np. żywy mech torfowiec lub bardzo przewiewna, gruba mieszanka dla storczyków) musi być utrzymywane w równomiernej wilgotności i nigdy nie może całkowicie wyschnąć, ponieważ delikatny, płytki system korzeniowy bardzo wrażliwie reaguje na suszę. Gatunek ten doskonale nadaje się do uprawy w wiszących koszach lub chłodnych, wilgotnych witrynach dla roślin.