Nazwa: Eria stellata Lindl.

Etymologia: Nazwa rodzaju Eria pochodzi od greckiego słowa oznaczającego „wełnę” i odnosi się do owłosionych części roślinnych niektórych gatunków; stellata oznacza „gwiazdkowaty” i opisuje otwarte kwiaty.

Pochodzenie/rozmieszczenie: Duże obszary tropikalnej Azji Południowej i Południowo-Wschodniej aż po zachodni obszar Pacyfiku.

Miejsce/środowisko: Epifityczna, sporadycznie litofityczna storczyka lasów wilgotnych. Uprawiać w jasnym do półcienia i z zapewnieniem dobrej cyrkulacji powietrza. Średnie, dobrze przepuszczające podłoże powinno pozostawać równomiernie wilgotne w okresie wzrostu. Odpowiednie są temperatury pośrednie do ciepłych, wynoszące około 17–28 °C.

Opis i uwagi: Eria stellata tworzy silne pseudobulkę z jednym lub dwoma skórzastymi liśćmi. Pionowe lub łukowate kwiatostany niosą liczne kremowe lub żółtawe, gwiazdkowate kwiaty, które mogą być aromatyczne. Zimą podlewać nieco rzadziej, jednak wyraźny okres spoczynku w suchości nie jest wymagany.