Nazwa: Encyclia bracteata (Barb.Rodr.) Schltr. ex Hoehne
Synonimy: Epidendrum bracteatum Barb.Rodr.; Epidendrum pabstii A.D.Hawkes; Epidendrum pusillum Rolfe
Etymologia: bracteata = przypominająca przysadkę / zaopatrzona w przysadki — odnosi się do wyraźnie wykształconych, ostrych przysadek (bracteate) w kwiatostanie. 

Opis pierwotny: Pierwotnie opisana w 1877 roku przez João Barbosę Rodriguesa jako Epidendrum bracteatum; w 1930 roku przeniesiona do rodzaju Encyclia przez Rudolfa Schlechtera i Frederico Carlosa Hoehne.
Pochodzenie / Rozprzestrzenienie: Brazylia (stany Bahia, Minas Gerais i São Paulo).
Stanowisko / Siedlisko: Rośnie epifitycznie na pniach drzew w atlantyckim lesie deszczowym (Mata Atlântica) na nizinach, na wysokości około 10 do 500 metrów. Rozwija się tam w ciepłym do gorącego mikroklimacie przy całorocznie wysokiej wilgotności powietrza.
Opis i uwagi: Encyclia bracteata jest jednym z najbardziej delikatnych gatunków miniaturowych w obrębie rodzaju Encyclia. Posiada małe, stożkowate do jajowatych pseudobulwy, otoczone u podstawy nietrwałymi pochewkami. Na końcu każdej pseudobulwy wyrasta zazwyczaj pojedynczy (rzadko dwa), wąski, niemal trawiasty, ciemnozielony liść. Wierzchołkowy, ok. 15-centymetrowy kwiatostan jest zazwyczaj groniasty i wytwarza kolejno 2 do 3 trwałych kwiatów, które osiągają około 2,5 cm wielkości. Woskowate płatki kwiatowe mają oliwkowozieloną do brązowawej barwę podstawową z ciemniejszym żyłkowaniem, podczas gdy trójklapowa, efektowna warżka wykazuje piękne, intensywne zabarwienie od magenty do purpurowego różu z białymi brzegami.

W uprawie ten brazylijski rarytas wymaga całorocznych warunków ciepłych do umiarkowanie ciepłych z dobrą cyrkulacją powietrza. Ponieważ pochodzi z regionów nadmorskich, nie toleruje ekstremalnych okresów chłodu. Zapotrzebowanie na światło jest wysokie, jednak należy go chronić przed bezpośrednim słońcem w południe (jasne, rozproszone światło). Ze względu na kompaktowy rozmiar i epifityczny sposób wzrostu idealnie nadaje się do uprawy na podkładkach z korka lub w małych drewnianych koszykach z bardzo przewiewną, grubą mieszanką kory. Podczas letniego okresu wzrostu należy regularnie podlewać; zimą następuje krótka, jaśniejsza i bardziej sucha faza spoczynku, podczas której podłoże może całkowicie wyschnąć między podlewaniami.