Nazwa: Dracula andreettae (Luer) Luer
Synonimy: Masdevallia andreettae Luer
Etymologia: andreettae = nazwana na cześć księdza Angela Andreetty, znanego misjonarza salezjańskiego i pasjonata kolekcjonowania storczyków, który wspierał odkrywanie licznych gatunków ekwadorskich.

Pierwszy opis: 1978 r. przez Carlyle'a A. Luera (początkowo opisana jako Masdevallia andreettae, jeszcze w tym samym roku przeniesiona do nowego rodzaju Dracula).
Pochodzenie / Występowanie: Zachodnia Kolumbia do północno-zachodniego Ekwadoru.
Stanowisko / Siedlisko: Rośnie epifitycznie w wilgotnych lasach mglistych i chmurowych Andów na wysokościach od ok. 1500 do 2200 metrów. Zasiedla zacienione miejsca w dolnych partiach koron drzew lub przy gruncie na omszałych pniach, gdzie panuje stale wysoka wilgotność powietrza i chłodny ruch powietrza.
Opis i uwagi: Dracula andreettae to mały, tworzący kępy storczyk bez pseudobulw. Wytwarza wzniesione, skórzaste, wąskoeliptyczne liście. Fascynujące kwiaty o długości do 20 cm wyrastają na płożących się lub zwisających pędach kwiatostanowych. Żółtawo-białe działki kielicha (sepal) są szeroko otwarte, gęsto nakrapiane purpurowo-brązowo i kończą się długimi, nitkowatymi ogonami. Szczególnie uderzające są maczugowato zgrubiałe płatki (petale) oraz duża, biała, silnie pomarszczona warżka, która przypomina spód kapelusza grzyba.

W uprawie ten wysokogórski gatunek wymaga bezwzględnie warunków chłodnych do maksymalnie umiarkowanych z odczuwalnym spadkiem temperatury w nocy. Ponieważ pędy kwiatostanowe rosną niemal zawsze bocznie w dół lub przez podłoże, konieczna jest uprawa w wiszących koszykach z listewek lub otwartych doniczkach siatkowych. Podłoże (preferowany czysty mech torfowiec) musi być stale utrzymywane w stanie wilgotnym i nigdy nie może całkowicie wyschnąć, podczas gdy wilgotność powietrza powyżej 75–80 % oraz stały, delikatny ruch powietrza mają decydujące znaczenie.

Kultura in-vitro: Otrzymują Państwo butelkę z 4 młodymi roślinami. Rośliny są z reguły już wystarczająco duże do wyjęcia z butelki. Po otwarciu należy ostrożnie usunąć pożywkę letnią wodą z delikatnych korzeni i posadzić młode rośliny w drobne, bardzo przewiewne i lekko magazynujące wilgoć podłoże z mchem torfowcem. W pierwszych tygodniach zalecamy bardzo wysoką wilgotność powietrza, warunki od chłodnych do umiarkowanych oraz osłonięte światło. Utrzymywać równomierną wilgotność, unikać całkowitego wyschnięcia, dbając jednocześnie o łagodny, ciągły ruch powietrza.