Nazwa: Dendrochilum cobbianum Rchb.f.

Synonimy: Platyclinis cobbiana (Rchb.f.) Hemsl.; Acoridium cobbianum (Rchb.f.) Rolfe

Etymologia: Nazwa rodzajowa Dendrochilum nawiązuje do nadrzewnego trybu życia i charakterystycznej warżki. Epitet gatunkowy cobbianum honoruje Waltera Cobba.

Pierwszy opis: Heinrich Gustav Reichenbach, 1880.

Pochodzenie/Rozprzestrzenienie: Filipiny.

Stanowisko/Siedlisko: Epifityczne lub okazjonalnie litofityczne w górskich lasach mglistych i mszystych, na wysokościach od około 1200 do 2400 m n.p.m. Gatunek preferuje wysoką wilgotność powietrza, dobrą cyrkulację powietrza oraz chłodne do umiarkowanych warunki w zakresie około 12–23 °C.

Opis i uwagi: Dendrochilum cobbianum z czasem tworzy silne kępy stożkowato-jajowatych pseudobulw, z których każda wyrasta pojedynczy, wzniesiony, skórzasty liść. Długie, elegancko przewieszające się kwiatostany pojawiają się na młodych przyrostach i mogą nosić liczne małe, białe do kremowych kwiaty z żółtą lub pomarańczową warżką. Zapach często określany jest jako słodkawy. Podczas okresu wzrostu utrzymujemy drobne do średnich, przewiewne podłoże stale wilgotne; w okresie o mniejszym nasłonecznieniu można podlewać nieco oszczędniej, nie dopuszczając jednak do długotrwałego przesuszenia rośliny.