Nazwa: Dendrobium smillieae var. alba hort.
Etymologia: smillieae = nazwana na cześć pani E. J. Smillie, australijskiej entuzjastki storczyków z XIX wieku; alba = biała — odnosi się do czysto białej formy kwiatów tej odmiany.

Pierwszy opis: Forma nominatywna Dendrobium smillieae została opisana w 1867 roku przez Ferdinanda von Muellera. Forma alba to ogrodnicza selekcja barwna (kultywar/odmiana) bez odrębnego botanicznego statusu pierwszego opisu.
Pochodzenie / Rozprzestrzenienie: Australia (Queensland) i Nowa Gwinea.
Stanowisko / Habitat: Rośnie epifitycznie lub litofitycznie w otwartych, jasnych lasach, na sawannach i obrzeżach lasów, od poziomu morza do ok. 600 metrów. Często rośnie w eksponowanych miejscach na grubych gałęziach lub skałach w ciepłych, tropikalnych warunkach z wyraźnymi porami deszczowymi i suchymi.
Opis & uwagi: Dendrobium smillieae var. alba to średniej wielkości lub duży, wytrzymały storczyk o wzniesionych, silnych, wrzecionowatych pseudobulwach, które w górnej części są gęsto porośnięte lancetowatymi, skórzastymi liśćmi. Gęsty, szczotkowaty kwiatostan pojawia się zazwyczaj na starszych, bezlistnych pędach. Podczas gdy typowa forma posiada różowo-białe kwiaty z zielonym końcem warżki, var. alba wykazuje czysto białe do kremowobiałych działki kielicha i płatki, często w połączeniu z delikatnym, szmaragdowozielonym lub żółtawym akcentem w centrum warżki. Rurkowate kwiaty produkują obficie nektar.

W uprawie ten tropikalny gatunek wymaga bardzo dużej ilości światła (jasne do pełnego nasłonecznienia, pod warunkiem aklimatyzacji) oraz ciepłych temperatur. Podczas aktywnego wzrostu latem konieczne jest obfite podlewanie i regularne nawożenie. Po dojrzeniu pędów zimą roślina często zrzuca liście; w tej fazie należy zachować ścisły, chłodniejszy i bardziej suchy okres spoczynku, aby wywołać spektakularne kwitnienie wiosną.