Nazwa: Dendrobium macrophyllum var. macrophyllum
Synonimy: Callista macrophylla (A.Rich.) Kuntze; Latourorchis macrophylla (A.Rich.) Brieger; Sayeria macrophylla(A.Rich.) Rauschert
Etymologia: macrophyllum wywodzi się od greckich słów makros (duży) i phyllon (liść) i odnosi się bezpośrednio do uderzająco dużych liści tego gatunku.

Pierwszy opis: 1834 rok, Achille Richard (pierwotnie opisana jako Liparis macrophylla, później John Lindley przeniósł ją do rodzaju Dendrobium).Pochodzenie / występowanie:
Szeroko występuje w Azji tropikalnej i na zachodnim Pacyfiku (m.in. na Jawie, Filipinach, Sulawesi, Nowej Gwinei, Wyspach Salomona i Fidżi).
Miejsce występowania / siedlisko:
Rośnie epifitycznie w gorących lasach deszczowych nadmorskich aż po chłodniejsze lasy mgielne górskie. Gatunek ten zasiedla pnie drzew i gałęzie na wysokościach od poziomu morza do około 1700 m n.p.m., najczęściej na miejscach półcienistych do jasnych, o przez cały rok wysokiej wilgotności powietrza.
Opis & uwagi:

Dendrobium macrophyllum należy do sekcji Latouria i jest wytrzymałą, średniej do dużej wielkości storczykiem. Tworzy silnie uwydatnione, bruzdowane pseudobulkę o kształcie od szpiczastego do maczugowatego, na której szczycie znajduje się 2 do 4 dużych, skórzastych, szeroko eliptycznych liści. Wzniesione, wielokwiatowe kwiatostany wyrastają z górnych kątów liściowych. Długowieczne, woskowate kwiaty wydzielają delikatny zapach. Charakterystyczne są kwiaty o średnicy do 5 cm, których zewnętrzna strona kielniczków ma wyraźnie sztywną, włoskowatą lub brodawkowatą strukturę. Kolor podstawowy waha się od zielono-żółtego do kremowej bieli, intensywnie ozdobiony purpurowymi lub brązowymi kropkami i smugami na wargach.

W uprawie odmiana ta jest stosunkowo łatwa do adaptacji ze względu na szeroki zakres występowania wysokościowego i najczęściej uprawia się ją w warunkach pośrednich do ciepłych. Jako przedstawiciel sekcji Latouria nie wymaga ścisłego, suchego okresu spoczynku zimowego. Roślinę należy utrzymywać równomiernie wilgotną przez cały rok, przy czym podłoże (średnioziarnista kora sosnowa) może lekko przeschnąć między podlewaniami. Jasne do półcienistego miejsce, wilgotność powietrza powyżej 70% oraz stały ruch powietrza są niezbędne do zdrowego wzrostu.