Nazwa: Columnea crassifolia Brongn.
Synonimy: Columnea crassifolia Hort. ex Hook.; Columnea muenscheri Standl.; Columnea stenophylla Standl.
Etymologia: crassifolia = gruboliścienna — pochodzi od łacińskich słów crassus (gruby) i folium (liść) i opisuje mięsistą strukturę liści.

Pierwszy opis: 1844 roku przez francuskiego botanika Adolphe Théodore Brongniarta w Horticulteur Universel (5: 356).
Pochodzenie / występowanie: Południowo-wschodnie Meksyk, Gwatemala i Honduras.
Miejsce występowania / siedlisko:
Rośnie epifitycznie w wilgotnych lasach tropikalnych i lasach przedmontanowych. Najczęściej zasiedla tam gałęzie i pnie w miejscach półcienistych do jasnych, gdzie otacza ją ciepłe do umiarkowane, przez cały rok wilgotne powietrze.
Opis i uwagi:
Columnea crassifolia to wytrzymały epifit o krzaczastym do zwisającym pokroju, należący do rodziny gesneriowatych (Gesneriaceae). W przeciwieństwie do wielu innych gatunków z tego rodzaju, które rosną wyłącznie zwisającymi pędami, ten gatunek ma stosunkowo sztywne, wyprostowane do łukowato wygięte pędy. Liście są wąsko lancetowate, ciemnozielone i wyraźnie grube i mięsiste (sukulentne). Rurkowate kwiaty są duże, intensywnie szkarłatnoczerwone do pomarańczoczerwone i pokryte drobnymi włoskami. Ich charakterystyczny kształt wargi jest ewolucyjnie idealnie przystosowany do zapylania przez kolibry.

W uprawie roślina potrzebuje jasnego do półcienistego stanowiska bez bezpośredniego nasłonecznienia w południe oraz bardzo luźnego, przepuszczalnego podłoża (np. drobnej mieszanki kory i mchu), które między podlewaniami może lekko przesusnąć. Stała wysoka wilgotność powietrza oraz ciepłe do umiarkowanych temperatury przez cały rok sprzyjają wzrostowi i obfitemu kwitnieniu.