Nazwa: Cattleya kleberi (F.E.L.Miranda) Van den Berg
Synonimy: Hoffmannseggella kleberi F.E.L.Miranda; Sophronitis kleberi (F.E.L.Miranda) C.Van den Berg & M.W.Chase
Etymologia: kleberi = Nazwa nadana na cześć brazylijskiego kolekcjonera i odkrywcy storczyków Klebera Garcii de Lacerdy.

Pierwszy opis: Pierwotnie opisana w 2005 roku przez Francisco E. L. Mirandę jako Hoffmannseggella kleberi; w 2008 roku Cássio van den Berg przeniósł ją do rodzaju Cattleya.
Pochodzenie / występowanie: Brazylia (endemiczna dla stanu Minas Gerais).
Stanowisko / siedlisko: Rośnie naskalnie/litofitycznie na odsłoniętych formacjach skalnych (skałach kwarcytowych) w paśmie Serra do Espinhaço, na wysokości ok. 1000–1400 m n.p.m. Jest przystosowana do bezpośredniego nasłonecznienia, dużych dobowych wahań temperatury i wiatru.
Opis i uwagi: Cattleya kleberi należy do naskalnych cattleyi. Jest zwartą rośliną o gęsto skupionych, jajowatych lub cylindrycznych pseudobulwach, z których każda ma jeden bardzo gruby, skórzasto-mięsisty liść. Wzniesiony kwiatostan wytwarza od 2 do 6 wyrazistych, jaskrawożółtych lub żółtopomarańczowych kwiatów. Woskowe płatki mają zwartą strukturę, a trójłatkowa warżka jest mocno pofalowana i intensywnie żółta.

W uprawie ten gatunek wymagający dużej ilości światła potrzebuje bardzo jasnego stanowiska i po aklimatyzacji toleruje bezpośrednie nasłonecznienie. Ze względu na naturalne siedlisko na nagich skałach jego system korzeniowy jest wyjątkowo wrażliwy na zastój wody; najlepiej uprawiać go w glinianych doniczkach z bardzo grubym, wyłącznie mineralnym podłożem (np. pumeksem, lawą) lub na podkładce. W okresie wzrostu regularnie podlewać, jednak podłoże powinno potem szybko przeschnąć. Zimą należy zapewnić chłodniejszy, jasny okres spoczynku i znacznie ograniczyć podlewanie.

Uprawa in vitro: Otrzymują Państwo butelkę z 4 młodymi roślinami. Zazwyczaj są one już wystarczająco duże, aby wyjąć je z butelki. Po jej otwarciu ostrożnie usunąć z korzeni całe podłoże odżywcze, używając letniej wody, a następnie posadzić młode rośliny w drobnej, bardzo przewiewnej korze z dodatkiem składnika mineralnego. Przez pierwsze tygodnie zalecamy wysoką wilgotność powietrza, warunki pośrednie oraz jasne, ale osłonięte stanowisko z dobrą cyrkulacją powietrza. Początkowo podłoże powinno być równomiernie, lekko wilgotne; dopiero po dobrym ukorzenieniu należy stopniowo zwiększać intensywność światła i pozwalać podłożu bardziej przesychać. Suchszy okres spoczynku należy wprowadzać powoli dopiero wtedy, gdy młode rośliny będą silne i dobrze zadomowione.