Nazwa: Bulbophyllum smitinandii Seidenf. & Thorut
Synonimy:
Etymologia: smitinandii upamiętnia wybitnego tajskiego botanika Tema Smitinanda (1920–1995), który w istotny sposób przyczynił się do badań nad florą Tajlandii.

Pierwszy opis: 1996 r. przez Gunnara Seidenfadena i Tema Smitinanda (pośmiertnie, odpowiednio lub wspólnie z Thorutem) w „Nordic Journal of Botany”.
Pochodzenie / występowanie:
Indochiny (Tajlandia i Wietnam).
Miejsce występowania / siedlisko:
Roślina epifityczna, rosnąca w wilgotnych lasach tropikalnych niziny i średnich gór. Gatunek ten osadza się na pniach drzew i większych gałęziach w gorących lub ciepłych strefach klimatycznych, zazwyczaj w półcieniu, przy przez cały rok wysokiej wilgotności powietrza.
Opis i uwagi:
Bulbophyllum smitinandii należy do sekcji Sestochilus i jest blisko spokrewnione z kompleksem Bulbophyllum lobbii. Jest to niewielka lub średniej wielkości orchidea o pełzającym kłączu, na którym w regularnych odstępach znajdują się jajowate, lekko żebrowane pseudobulkowie. Każdy pseudobulkowie nosi jedno, pionowe, skórzaste i wydłużone, lancetowate liście. Kwiatostany wyrastają z podstawy pseudobulków i noszą po jednym spektakularnym kwiatku, który może osiągnąć rozmiar do 5 cm. Woskowate kwiaty mają kolor od żółto-kremowego do ochrowego, często są elegancko prążkowane lub drobno nakropkowane i posiadają ruchomą, charakterystyczną dla rodzaju ustkę.

W uprawie gatunek ten wymaga ciepłych lub umiarkowanych warunków i nie toleruje silnego zimna. Dzięki swojemu pełzającemu pokroju doskonale nadaje się do uprawy na podłożu z korka lub płytkach z korzeni paproci, ale można go również uprawiać w płytkich doniczkach lub koszyczkach. Ponieważ pochodzi z wilgotnego biomu tropikalnego, przez cały rok wymaga wysokiej wilgotności powietrza (60–80%) i regularnego podlewania. Podłoże powinno być bardzo przepuszczalne (np. drobne kory sosnowej z niewielką ilością mchu torfowca) i może lekko wysychać między podlewaniami, ale nigdy nie powinno przez dłuższy czas całkowicie wyschnąć. Dobra i ciągła cyrkulacja powietrza jest ważna dla zapobiegania chorobom grzybowym liści.

Uprawa in vitro: Otrzymasz butelkę z 4 młodymi roślinami. Rośliny są zazwyczaj już wystarczająco duże, aby można było je wyjmować z butelki. Po otwarciu ostrożnie usuń całe podłoże od korzeni ciepłą wodą i umieść młode rośliny w bardzo drobnym, przepuszczalnym podłożu. W pierwszych tygodniach zalecamy wysoką wilgotność powietrza, ciepłe warunki i jasne, rozproszone światło; następnie powoli przyzwyczajaj je do normalnej uprawy Bulbophyllum.