Nazwa: Bulbophyllum nitidum Schltr.
Synonimy:
Etymologia: nitidum = lśniący / połyskujący — odnosi się do lśniącej powierzchni kwiatów lub liści.

Pierwszy opis: 1912 r. przez Rudolfa Schlechtera w „Die Orchidaceen von Deutsch-Neu-Guinea”.
Pochodzenie / występowanie: Nowa Gwinea.
Miejsce występowania / siedlisko:
Rośnie epifitycznie w lasach górskich na wysokościach od ok. 800 do 1500 m n.p.m. Preferuje zacienione stanowiska o stale wysokiej wilgotności powietrza i umiarkowanych temperaturach.
Opis & uwagi:
Bulbophyllum nitidum to mała lub średniej wielkości storczyk o pełzającym kłączu, na którym w odstępach rozmieszczone są jajowate pseudobulkwi. Każda pseudobulkwia nosi pojedynczy, pionowy, skórzasty liść. Kwiatostan zazwyczaj jest jednokwiatowy lub ma tylko kilka kwiatów o żółtawym do czerwonobrązowym zabarwieniu, często o lśniącej fakturze. Wargi, jak to typowe dla tego rodzaju, są ruchome i zwieszone.

W uprawie gatunek ten wymaga wysokiej wilgotności powietrza (powyżej 70%) i dobrej cyrkulacji powietrza. Ponieważ na Nowej Gwinei występuje w regionach lasów mglistych, podłoże (drobna kora lub torf torfowiec) nigdy nie powinno całkowicie wyschnąć. Roślina najlepiej rozwija się przywiązana do kory dębu korkowego lub w płytkich doniczkach w umiarkowanym zakresie temperatur, bez bezpośredniego nasłonecznienia.

Uprawa: Średnio ok. 15–25 °C, zacienione do umiarkowanie jasne stanowisko, wysoka wilgotność powietrza i dobra cyrkulacja. Drobne, napowietrzone podłoże należy utrzymywać równomiernie wilgotne.