Nazwa: Anthurium vittariifolium Engl.
Etymologia: Epitet vittariifolium oznacza w dosłownym tłumaczeniu „z liśćmi jak u paproci wstęgowej” i opisuje długie, wąskie chrząstki liściowe.
Pierwszy opis: 1905 rok, Adolf Engler.
Pochodzenie/urok: Kolumbia, Ekwador, Peru i Brazylia.
Miejsce występowania/środowisko: Epifitycznie w wilgotnych lasach tropikalnych, głównie na niższych wysokościach. Zalecamy ciepłe warunki w temperaturze około 20–29 °C, wysoką wilgotność powietrza, dobrą cyrkulację powietrza oraz jasne, przefiltrowane światło.
Opis i uwagi: Ta efektowna anturia wstęgowata wytwarza wąskie, skórzaste, zwisające liście, które u dorosłych roślin mogą osiągać ponad dwa metry długości. Otwarty kosz lub wysoki doniczka pozwalają liściom swobodnie zwisać. Grube, bardzo przepuszczalne podłoże dla roślin z rodziny Araceae należy utrzymywać równomiernie lekko wilgotne i zapewniać szybkie odprowadzanie wody. Należy unikać zastojów wody.