Nazwa: Anthurium veitchii Mast.
Synonimy: Anthurium veitcheum; Anthurium veitchii var. acuminatum
Etymologia: Nazwa rodzajowa Anthurium wywodzi się z greki i odnosi się do charakterystycznego kształtu kwiatostanu. Epitet veitchii honoruje rodzinę Veitch, znaczącą brytyjską rodzinę ogrodników i hodowców roślin.
Opis pierwotny: Gatunek został opisany w 1876 roku przez Maxwella T. Mastersa.
Pochodzenie / Siedlisko: Kolumbia, zwłaszcza regiony Chocó i Antioquia, w wilgotnych lasach tropikalnych. Rośnie epifitycznie jako krzewinka, na wysokości około 300–1510 m n.p.m.
Opis i wskazówki: Epifityczne anturium o długich, wąskich, wyraźnie żebrowanych liściach. W naszych warunkach uprawiamy je w miejscu jasnym do półcienistego, w temperaturze od ciepłej do umiarkowanej, przy wysokiej wilgotności powietrza i dobrej cyrkulacji. Podłoże utrzymujemy równomiernie lekko wilgotne, unikając zastojów wody. Uprawiamy w temperaturze około 18–26 °C.