Nazwa: Anthurium nutibarense Croat & Oberle
Etymologia: Nazwa rodzaju Anthurium oznacza „kwiaty o ogonkowatych kwiatach”; epitet nutibarense odnosi się do miejsca znalezienia w Nutibara w kolumbijskim departamencie Antioquia.
Pierwszy opis: 2005 przez Thomasa B. Croata i Ernsta Oberle w Aroideana.
Pochodzenie/rozmieszczenie: Kolumbia.
Miejsce/środowisko: Ziemia w bardzo wilgotnych lasach przedmontanowych. Hodować w temperaturze od chłodnej do umiarkowanej, około 15–24 °C, w cieniu lub półcieniu, przy wysokiej wilgotności powietrza i stałym ruchu powietrza.
Opis i uwagi: Gatunek o zwartym pokroju, z liśćmi strzałkowatymi do sercowatych i silnie pęcherzykowato-marszczystą powierzchnią, która staje się bardziej wyraźna wraz z dojrzewaniem. Łodygi liściowe są wyraźnie żebrowane. Podłoże próchniczne, grube i napowietrzone należy utrzymywać równomiernie wilgotne; należy unikać całkowitego wysychania i silnego upału.