Nazwa: Angraecum distichum Lindl.

Synonimy: Aeranthes disticha (Lindl.) Rchb.f.; Mystacidium distichum (Lindl.) Pfitzer

Etymologia: Nazwa rodzajowa Angraecum wywodzi się od madagaskarskiego określenia storczyków epifitycznych. Łacińskie distichum oznacza „dwurzędowy” i odnosi się do ściśle dwurzędowego układu liści.

Pierwszy opis: John Lindley, 1835.

Pochodzenie/Rozprzestrzenienie: Tropikalna Afryka Zachodnia i Środkowa, aż po Ugandę i Angolę.

Stanowisko/Siedlisko: Epifityczne, w wilgotnych lasach deszczowych i górskich, a także na starszych plantacjach kakao i kawy, od niskich wysokości aż do ok. 1600 m n.p.m. Gatunek rozwija się w temperaturach od umiarkowanych do ciepłych, w zakresie ok. 17–27 °C, przy wysokiej wilgotności powietrza i stanowiskach od cienistych do półcienistych.

Opis i uwagi: Angraecum distichum tworzy gęste, rozgałęzione kępy płaskich pędów z sukulentowymi, dachówkowato zachodzącymi na siebie liśćmi. Małe, białe, pachnące wieczorem kwiaty wyrastają pojedynczo z kątów liści. Gatunek ten uprawiamy najlepiej na podkładce z niewielką ilością mchu torfowca lub w bardzo przewiewnym koszyku. Korzenie powinny być stale lekko wilgotne, podczas gdy dobra cyrkulacja powietrza zapobiega zastojom wody.