Nazwa: Trichosalpinx pergrata

Synonimy:

• Stellamaris pergrata
• Pleurothallis pergrata
• Pleurothallis falcipetala
• Trichosalpinx falcipetala
• Tubella pergrata

Pochodzenie: Kostaryka, Panama i Kolumbia

Pierwszy opis: 1923 r. przez Amesa (jako Pleurothallis pergrata; przeniesiona do rodzaju Trichosalpinx przez Luera w 1983 r.)

Opis: Trichosalpinx pergrata to niewielki gatunek epifitycznej orchidei, występujący naturalnie w neotropikalnych regionach Ameryki Środkowej i Południowej. Jej naturalny obszar występowania obejmuje Kostarykę, Panamę oraz Kolumbię, gdzie zasiedla wilgotne lasy górskie.

Gatunek ten zamieszkuje średnie i wyższe partie gór, spotykany jest na wysokościach od 1000 do 2700 m n.p.m. W swoim naturalnym środowisku rośnie jako niewielki epifit przystosowany do chłodnych i umiarkowanie ciepłych warunków.

Pokrój rośliny charakteryzuje się wyprostowanymi, smukłymi pędami (ramikaulami), które zazwyczaj są otoczone kilkoma frędzelkowanymi lub orzęsionymi rurkowatymi pochwami liściowymi. Na szczycie każdego pędu znajduje się pojedynczy, wyprostowany, skórzasty i eliptyczny liść, który zwęża się ku podstawie.

Krótki kwiatostan wyrasta w pobliżu wierzchołka pędu i wytwarza kolejno pojedyncze lub nieliczne małe kwiaty. Drobne kwiaty, mierzące około 3 do 5 mm, mają zazwyczaj czerwonawą barwę, mogą występować na nich delikatne smugi.

W celu skutecznej uprawy zaleca się zapewnienie roślinie chłodnego lub umiarkowanego stanowiska z dobrą cyrkulacją powietrza oraz oświetlenia od zacienionego do półcienistego. Jako podłoże odpowiednia jest drobna, przewiewna mieszanka dla epifitów w małym pojemniku lub alternatywnie mocowanie na odpowiednim podkładzie, przy zachowaniu stałej wilgotności bez przelewania.