Nazwa: Tillandsia aurea Mez
Synonimy: Tillandsia aurea var. minor Rauh. 
Etymologia: aurea = złotożółty — odnosi się do intensywnie żółtego koloru kwiatów, który jest bardzo rzadki w tym rodzaju.
Pierwszy opis: 1906 r. przez niemieckiego botanika Carla Christiana Meza.
Pochodzenie / występowanie: Endemit Peru (szczególnie region Ancash).
Miejsce występowania / siedlisko: Rośnie epifitycznie na drzewach lub litofitycznie na skałach w suchych do umiarkowanie wilgotnych lasach górskich i dolinach rzecznych na wysokościach od ok. 500 do 1000 m n.p.m. Preferuje miejsca o dobrej wilgotności powietrza przy jednoczesnej wysokiej intensywności światła.
Opis i uwagi: Tillandsia aurea to mały do średniego gatunek o luźnej, często nieco jednostronnej (sekundowej) rozecie liściowej. Liście są wąsko trójkątne i gęsto pokryte szarymi trybomami, co nadaje im srebrzysty wygląd.
Najbardziej wyróżniającą cechą jest pojedynczy, zazwyczaj prosty kwiatostan z intensywnie złotożółtymi kwiatami, które dodatkowo wydzielają przyjemny zapach. W uprawie uważa się ją za niewymagającą: potrzebuje jasnego, przewiewnego miejsca i powinna być regularnie spryskiwana lub krótko zanurzana w wodzie. Ważne jest – jak w przypadku niemal wszystkich Tillandsii – szybkie wyschnięcie liści w ciągu kilku godzin.