Nazwa: Scaphosepalum portillae Luer

Pierwszy opis: 2002 r., autorstwa Carlyle’a Augusta Luera, w Icones Pleurothallidinarum XXIV: A First Century of New Species of Stelis of Ecuador. Monographs in Systematic Botany from the Missouri Botanical Garden 88: 98.
Pochodzenie / występowanie: Ekwador (prowincja Pichincha).
Stanowisko / siedlisko: Epifitycznie w wilgotnych tropikalnych lasach górskich na wysokości około 1600 m n.p.m.
Opis: Scaphosepalum portillae to miniaturowa, wieloletnia orchidea epifityczna należąca do plemienia Epidendreae (podplemię Pleurothallidinae). Rośnie kępiasto (caespitos) i wytwarza smukłe, wzniesione pędy ramicaule, bez pseudobulw. Każdy pęd jest osłonięty dwiema rurkowatymi pochwami i na szczycie ma pojedynczy, wzniesiony, skórzasty liść o eliptycznym kształcie. Liście u nasady zwężają się klinowato w długi, smukły ogonek.

Kwiatostany, niemal wzniesione, wyrastają u nasady rośliny i kolejno rozwijają drobne, pojedyncze kwiaty. Charakterystyczną cechą Scaphosepalum portillae są wąskie liście na długich ogonkach, w połączeniu z podobnej długości kwiatostanem. Działki kielicha i płatki korony mają typową dla rodzaju budowę, natomiast warga jest stosunkowo niewielka i ma wydłużoną blaszkę z wąską, odgiętą w dół klapą końcową.

W uprawie gatunek preferuje warunki od cienistych do półcienistych, umiarkowane lub chłodne temperatury oraz stale wysoką wilgotność powietrza. Podłoże należy utrzymywać równomiernie wilgotne, zapewniając dobry drenaż, aby uniknąć zastoju wody. Ze względu na zwarty pokrój i przystosowanie do wilgotnych siedlisk lasów górskich doskonale nadaje się do uprawy w gablocie, terrarium lub na podkładce z korka bądź korzenia paproci.