Nazwa: Scaphosepalum fimbriatum Luer
Etymologia: Nazwa rodzajowa Scaphosepalum wywodzi się od greckich słów skaphe (łódź/łódeczka) i sepalum (działka kielicha) i nawiązuje do zrośniętych, łódkowatych działek kielicha. Epitet gatunkowy fimbriatum pochodzi od łacińskiego słowa fimbriatus (strzępiasty / frędzlowaty) i odnosi się do strzępiastych lub delikatnie owłosionych brzegów struktur kwiatowych.
Pierwszy opis: W 1988 roku przez Carlyle’a Augusta Luera w pracy Luer, C.A. (1988) Icones Pleurothallidinarum V. Systematics of Dresslerella and Scaphosepalum. Monographs in Systematic Botany from the Missouri Botanical Garden, 26: 62.
Pochodzenie / występowanie: Ekwador.
Stanowisko / siedlisko: Epifitycznie w wilgotnych tropikalnych lasach górskich na wysokości około 1400–1700 m n.p.m.
Opis i uwagi: Scaphosepalum fimbriatum to epifitycznie rosnąca miniaturowa orchidea. Roślina tworzy kępkowate pędy bez pseudobulw, z których każdy ma jeden skórzasty, wąski liść, lekko rozszerzający się ku górze.

Kwiatostany wyrastają u podstawy rośliny i kolejno rozwijają pojedyncze kwiaty. Charakterystyczne dla tego rodzaju i gatunku są boczne działki kielicha, zrośnięte w kształt łódeczki, z wyraźnymi zgrubieniami i delikatnymi, frędzlowatymi wyrostkami (fimbrami), którym gatunek zawdzięcza swoją nazwę naukową.

W uprawie gatunek preferuje stanowiska cieniste lub półcieniste, umiarkowane temperatury i wysoką wilgotność powietrza. Podłoże powinno być stale wilgotne, ale nie może zalegać w nim woda. Roślina doskonale nadaje się do uprawy przytwierdzona do kawałka korka lub korzenia paproci, a także w witrynie lub terrarium.