Nazwa: Scaphosepalum breve f. xanthinum Luer
Etymologia: Nazwa rodzajowa Scaphosepalum pochodzi od greckich słów skaphe (łódź/czółno) i sepalum (działka kielicha) i nawiązuje do działek kielicha zrośniętych w kształt łódki. Epitet gatunkowy breve wywodzi się od łacińskiego przymiotnika brevis (krótki) i odnosi się do niewielkiej wysokości kwiatostanów lub części rośliny. Określenie formy xanthinum pochodzi od greckiego słowa xanthos (żółty) i nawiązuje do żółtej barwy kwiatów.

Pierwszy opis: W 1988 roku, autorstwa Carlyle’a Augusta Luera, w publikacji Icones Pleurothallidinarum V: Systematics of Dresslerella and Scaphosepalum. Monographs in Systematic Botany from the Missouri Botanical Garden 26: 34.
Pochodzenie / występowanie: Kolumbia, Ekwador i Peru.
Stanowisko / siedlisko: Epifitycznie w wilgotnych tropikalnych lasach górskich na wysokości około 1200–2400 m n.p.m.
Opis i uwagi: Scaphosepalum breve f. xanthinum to miniaturowa orchidea rosnąca epifitycznie. Roślina rośnie kępiasto (caespitos) i wytwarza smukłe pędy (ramicaules) bez pseudobulw, osłonięte rurkowatymi pochwami. Każdy pęd ma na szczycie pojedynczy, wzniesiony, skórzasty liść o kształcie od eliptycznego do łopatkowatego, zwężający się u nasady w krótki ogonek.

Kwiatostany wyrastają z boku, u nasady pędów, i kolejno (sukcesywnie) wytwarzają niewielkie, pojedyncze kwiaty na krótkiej osi. Forma ta różni się od gatunku typowego bladożółtą do intensywnie żółtej barwą kwiatów. Boczne działki kielicha są, jak to typowe dla tego rodzaju, zrośnięte ze sobą i mają zgrubiałe, poduszkowate wyrostki (ospheosystemy).

W uprawie roślina preferuje stanowiska cieniste lub półcieniste, umiarkowane do chłodnych temperatur oraz stale wysoką wilgotność powietrza. Podłoże powinno być przepuszczalne i równomiernie wilgotne; należy unikać zastojów wody. Doskonale nadaje się do uprawy epifitycznej na podkładkach z korka lub korzeni paproci, a także w witrynie lub terrarium.