Nazwa: Scaphosepalum bicristatum Luer
Etymologia: Nazwa rodzajowa Scaphosepalum wywodzi się z greckich słów skaphe (łódź, łódeczka) i sepalum (działka kielicha) i odnosi się do działek kielicha zrośniętych w kształt łódki. Epitet gatunkowy bicristatum składa się z łacińskiego przedrostka bi- (dwa) oraz słowa cristatus (grzebieniasty / wyposażony w grzebień) i nawiązuje do dwóch grzebieniastych listew (kalli) na strukturze kwiatu.

Pierwszy opis: W 2002 roku przez Carlyle’a Augusta Luera w Monographs in Systematic Botany from the Missouri Botanical Garden 88: 110.
Pochodzenie / występowanie: Kolumbia.
Stanowisko / habitat: Epifitycznie w wilgotnych tropikalnych lasach górskich.
Opis: Scaphosepalum bicristatum to miniaturowy, wieloletni storczyk epifityczny z plemienia Epidendreae (podplemię Pleurothallidinae). Roślina rośnie kępiasto (caespitos) i wytwarza smukłe, wzniesione pędy (ramicaules), bez pseudobulw. Każdy pęd zwieńczony jest pojedynczym, wzniesionym, skórzastym liściem o kształcie od eliptycznego po łopatkowaty, zwężającym się ku nasadzie.

Kwiatostany wyrastają z boku u nasady pędów i kolejno rozwijają pojedyncze kwiaty. Kwiaty wykazują charakterystyczne cechy rodzaju: boczne działki kielicha są zrośnięte i mają poduszeczkowate, zgrubiałe struktury. Cechą wyróżniającą gatunek, od której pochodzi jego nazwa, są dwa grzebieniaste kile na wardze lub strukturze kwiatu.

W uprawie gatunek ten preferuje stanowiska od cienistych do półcienistych, umiarkowane lub chłodne temperatury oraz stale wysoką wilgotność powietrza. Podłoże powinno być przepuszczalne i równomiernie wilgotne; należy unikać zastojów wody. Dzięki zwartemu pokrojowi roślina doskonale nadaje się do uprawy w witrynie, terrarium lub na podkładce z korka albo korzeni paproci.