Nazwa: Phalaenopsis schilleriana Rchb.f.
Synonimy: Phalaenopsis schilleriana var. vestalis Rchb.f.
Etymologia: schilleriana = na cześć Gustawa Wilhelma Schillera (1803–1870), konsula Hamburga i pasjonata kolekcjonującego storczyki, w którego kolekcji gatunek ten zakwitł po raz pierwszy w Europie w XIX wieku.
Pierwszy opis: 1860 przez Heinricha Gustawa Reichenbacha (Reichenbach f.).
Pochodzenie / występowanie: Endemit Filipin (głównie na wyspie Luzon oraz sąsiednich mniejszych wyspach).
Miejsce występowania / siedlisko: Rośnie epifitycznie w koronach drzew w wilgotnych lasach deszczowych niziny, od poziomu morza do wysokości około 450 metrów. Po wyjęciu z butelki wymaga jasnych, lecz zawsze chronionych przed bezpośrednim promieniowaniem słonecznym warunków (jasne światło pośrednie), ciepłych temperatur, wysokiej wilgotności powietrza na poziomie 70–80% oraz stałej, delikatnej cyrkulacji powietrza.
Opis i uwagi: Phalaenopsis schilleriana należy do najbardziej pożądanych i eleganckich form naturalnych tego rodzaju. Oprócz spektakularnych kwiatów o barwie od delikatnego różu po intensywny róż, które mogą wydzielać przyjemny, subtelny zapach, gatunek ten wyróżnia się wyjątkowo atrakcyjnym ulistnieniem: wydłużone, pofalowane liście mają na górnej stronie srebrzysto-szary, marmurkowy wzór, a na spodniej – głęboko fioletowe zabarwienie. Starsze, dobrze zakorzenione okazy słyną z niezwykłej skłonności do kwitnienia i mogą wytwarzać mocno rozgałęzione kwiatostany z licznymi kwiatami pojedynczymi. To absolutnie kluczowy gatunek zarówno dla kolekcjonerów form naturalnych, jak i miłośników storczyków o wzorze panaszowego.
Kultura in vitro: Otrzymuje Pan butelkę z 4 młodymi roślinami. Rośliny są zazwyczaj już wystarczająco duże, aby można je było wyjmować z butelki. Po otwarciu ostrożnie usunąć ciepłą wodą całe podłoże hodowlane z korzeni i umieścić młode rośliny w drobnej, napowietrzającej korze z niewielką ilością mchu torfowca. W pierwszych tygodniach zalecamy wysoką wilgotność powietrza, ciepłe warunki, jasne, lecz chronione światło oraz delikatny ruch powietrza. Utrzymywać równomiernie lekko wilgotne, lecz nie moczyć; po dobrym zakorzenieniu można stopniowo zwiększać ilość światła i czas schnięcia.
