Nazwa: Masdevallia sanguinea Luer & Andreetta
Synonimy: Alaticaulia sanguinea (Luer & Andreetta) Luer
Etymologia: sanguinea wywodzi się od łacińskiego słowa oznaczającego „krwistoczerwony” i odnosi się bezpośrednio do intensywnego, głęboko czerwonego do purpurowego zabarwienia kwiatów.

Pierwszy opis: 1980 r. przez Carlyle’a Augusta Luera i ojca Ángela Andreetta w „Phytologia”.
Pochodzenie / występowanie:
Ekwador (endemiczna na wilgotnych wschodnich zboczach Andów, zwłaszcza w prowincji Morona-Santiago).
Miejsce występowania / siedlisko:
Rośnie epifitycznie w wilgotnych lasach mglistych przedmontanowych do montanowych na wysokościach od ok. 600 do 1600 m n.p.m. Zasiedla zacienione, obfitujące w mchy obszary o przez cały rok bardzo wysokiej wilgotności powietrza.
Opis i uwagi:
Masdevallia sanguinea należy do sekcji Alaticaules i jest gatunkiem o zwartym do średniego pokroju, tworzącym kępy, bez pseudobulków. Posiada wyprostowane, silne, skórzaste liście o wydłużonym, odwróconym jajowatym kształcie. Kwiatostan jest wyprostowany, w przekroju charakterystycznie trójkątny i sukcesywnie wytwarza kilka woskowatych kwiatów. Kielki są zrośnięte w krótką rurkę i kończą się eleganckimi, nitkowatymi żółto-zielonymi czubkami (ogonkami), podczas gdy mięsista główna część kwiatu ma głęboki, lśniący kolor od krwistoczerwonego do ciemnopurpurowego.

W uprawie gatunek ten wymaga warunków pośrednich do chłodnych i ze względu na jego nieczysto wysokandowe siedlisko jest często nieco bardziej tolerancyjny na umiarkowane okresy ciepła niż jego ekstremalnie zimnolubne krewniaki. Niemniej jednak zacienione miejsce, stale wysoka wilgotność (powyżej 75%) i stała cyrkulacja powietrza są niezbędne. Podłoże (drobna kora lub mech torfowiec) nigdy nie powinno całkowicie wysychać, ale musi zapewniać doskonały drenaż. Używanie wody bezwapniowej chroni delikatne korzenie przed uszkodzeniami spowodowanymi solami.