Nazwa: Ceratostema ingridportillae A.Doucette, H.Medina & J.Portilla 
Etymologia: ingridportillae = nazwana na cześć Ingrid Portilli, wiceprezes Ecuagenera.

Pierwszy opis: 2025 rok, autorstwa Alfonso Doucette, Hugo Mediny i José Portilli w czasopiśmie Andreettana Tropical Andes Biodiversity and Conservation (1(2): 5).
Pochodzenie / Rozprzestrzenienie: Ekwador (Morona Santiago).
Stanowisko / Habitat: Rośnie epifitycznie lub półepifitycznie w wilgotnych górskich lasach mglistych na wschodnich zboczach Andów w Ekwadorze, na wysokości ok. 1100 m n.p.m. Rozwija się na stanowiskach od cienistych do półcienistych w podszycie, przy stale wysokiej wilgotności powietrza i ciągłej jego cyrkulacji.
Opis i uwagi: Ceratostema ingridportillae to efektowny, neotropikalny krzew z rodziny wrzosowatych (Ericaceae). Tworzy pędy z grubymi, mięsistymi, owalnymi do lancetowatych liśćmi o soczyście zielonym kolorze. Rurkowate kwiaty wyróżniają się woskową, jaskrawoczerwoną do szkarłatnej barwą i kończą się ostrymi wierzchołkami, z których wystają ciemne pylniki.

W uprawie ta andyjska rzadkość wymaga warunków od umiarkowanych do ciepłych przy wysokiej wilgotności powietrza (powyżej 70–80%). Stanowisko powinno być jasne, jednak chronione przed bezpośrednim południowym słońcem. Jako podłoże odpowiednia jest wyjątkowo drobna, przewiewna i próchniczna mieszanka (np. drobny mech torfowiec w połączeniu z korą sosnową i perlitem), którą należy utrzymywać stale lekko wilgotną. Należy bezwzględnie unikać całkowitego przesychania bryły korzeniowej oraz używania wody zawierającej wapń.