Nazwa: Cattleya hoehnei Van den Berg
Synonimy: Laelia mixta Hoehne; Hoffmannseggella mixta (Hoehne) V.P.Castro & Chiron; Sophronitis mixta (Hoehne) C.Van den Berg & M.W.Chase
Etymologia: hoehnei = nazwa nadana na cześć wybitnego brazylijskiego botanika Frederica Carlosa Hoehnego, który jako pierwszy opisał ten gatunek.

Pierwszy opis: Pierwotnie opisana w 1938 roku przez Frederica Carlosa Hoehnego jako Laelia mixta; w 2014 roku Cássio van den Berg przeniósł ją do rodzaju Cattleya (wybierając nazwę zastępczą hoehnei, ponieważ nazwa Cattleya mixta była już zajęta).
Pochodzenie / występowanie: Brazylia.
Stanowisko / siedlisko: Rośnie na skałach (rupikolitycznie/litofitycznie) na odsłoniętych, stromych skałach granitowych i gnejsowych (wyspowe wzgórza) na wysokości ok. 300–800 metrów. Jest tam narażona na ekstremalne nasłonecznienie, silne wiatry i bardzo zmienne warunki wilgotnościowe.
Opis i uwagi: Cattleya hoehnei należy do tzw. katlei rupikolitycznych (zasiedlających skały). Wytwarza smukłe, cylindryczne pseudobulwy, na których szczycie znajduje się pojedynczy, bardzo gruby, sztywny, skórzasty liść. Wzniesiony kwiatostan wyraźnie góruje nad liśćmi i tworzy baldach z kilkoma jaskrawożółtymi lub pomarańczowożółtymi kwiatami o średnicy ok. 3–4 cm. Płatki są sztywne, woskowe i trwałe, natomiast trójklapowa warżka jest mocno pofalowana i często intensywnie żółta.

W uprawie ten światłolubny gatunek wymaga bardzo dużej ilości słońca (latem lekkiego cieniowania, aby zapobiec poparzeniom słonecznym) oraz doskonałej cyrkulacji powietrza. Ponieważ korzenie rosną na nagich skałach, jest wyjątkowo wrażliwy na zastój wody. Najlepiej rośnie w glinianych doniczkach z bardzo grubym, czysto mineralnym podłożem (np. pumeksem, lawą, granitem) lub keramzytem, które po podlaniu szybko całkowicie wysycha. W okresie wzrostu regularnie podlewać; zimą należy zapewnić chłodniejszy, bardzo jasny okres spoczynku i znacznie ograniczyć podlewanie.

Uprawa in vitro: Otrzymują Państwo pojemnik z 4 młodymi roślinami. Rośliny są zazwyczaj już wystarczająco duże, by wyjąć je z pojemnika. Po jego otwarciu ostrożnie usunąć z korzeni całe podłoże odżywcze, używając letniej wody, a młode rośliny posadzić w drobnej, bardzo przewiewnej korze z dodatkiem składnika mineralnego. W pierwszych tygodniach zalecamy wysoką wilgotność powietrza, ciepłe lub umiarkowane warunki oraz jasne, ale osłonięte stanowisko z dobrym przepływem powietrza. Początkowo utrzymywać podłoże równomiernie lekko wilgotne; dopiero po prawidłowym ukorzenieniu stopniowo zwiększać natężenie światła i pozwalać podłożu bardziej przesychać. Nie należy jeszcze zapewniać młodym roślinom świeżo wyjętym z pojemnika wyraźnego, suchego okresu spoczynku.