Cattleya aclandiae Lindl.
Synonimy: Epidendrum aclandiae (Lindl.) Rchb.f.
Etymologia: Cattleya (nazwa nadana na cześć brytyjskiego kolekcjonera storczyków Williama Cattley); aclandiae (na cześć Lady Thomas Dyke Acland, angielskiej miłośniczki roślin, która jako pierwsza z powodzeniem zakwitła ten gatunek w Anglii).
Pierwszy opis: 1840 przez Johna Lindleya.
Pochodzenie / występowanie: Brazylia (endemit stanu Bahia).
Lokalizacja / siedlisko: Epifityczna w blisko nadmorskich, suchszych lasach oraz na drzewach nad ciekami w niskich partiach (do około 400 m). Po wyjęciu z kultury tkankowej wymaga jasnych do bardzo jasnych warunków świetlnych z dużą ilością światła rozproszonego (należy chronić przed bezpośrednim, intensywnym słońcem w południe), ciepłych do ciepłoczerwonych warunków, wilgotności powietrza na poziomie ok. 60–80% oraz doskonałej, ciągłej cyrkulacji powietrza.
Opis & uwagi: Cattleya aclandiae jest jednym z najmniejszych i najbardziej pożądanych karłowatych Cattleya. Gatunek ten tworzy zwarte, dwupłatkowe pseudobulwy i wyróżnia się niezwykle dużymi w stosunku do rozmiaru rośliny, wyjątkowo woskowatymi i długotrwałymi kwiatami. Płatki mają oliwkowo-zielony do żółto-zielony kolor podstawowy, pokryty ciemnobrązowymi, niemal czarnymi plamami. Spektakularny kontrast tworzy odsłonięta, intensywnie magenta do fioletowej barwy wargi. Kwiaty wydzielają również przyjemny zapach. Po przesadzeniu z kultury tkankowej sadzonki ze względu na skłonność do powstawania delikatnych korzeni wymagają bardzo szybko przesychającego podłoża (np. grubej kory sosnowej) lub uprawy na podłożu mocowanym do korka, zawsze w połączeniu z wysoką wilgotnością powietrza i doskonałą wentylacją.