Nazwa: Anthurium splendidum W.Bull ex Rodigas
Etymologia: Epitet gatunkowy splendidum oznacza „wspaniały” lub „lśniący” i opisuje niezwykły wygląd tego gatunku.
Pochodzenie/występowanie: Kolumbia.
Stanowisko/siedlisko: Naziemne, w bardzo wilgotnych, cienistych lasach Andów pacyficznych. Gatunek uprawiamy w warunkach od umiarkowanych do ciepłych, w temperaturze około 18–26 °C, przy bardzo wysokiej wilgotności powietrza, dobrej cyrkulacji powietrza oraz jasnym do półcienistego, rozproszonym świetle.
Opis i uwagi: Anthurium splendidum, dzięki swoim silnie wypukłym, niemal pomarszczonym liściom, należy do najbardziej efektownych anturiów ozdobnych z liści. Szczególnie ważna jest stale wysoka wilgotność powietrza; przy suchym powietrzu w pomieszczeniu duże liście szybko reagują utratą turgoru. Podłoże powinno być gruboziarniste, przewiewne i równomiernie lekko wilgotne.