Nazwa: Scaphosepalum odontochilum Kraenzl.
Etymologia: Nazwa rodzajowa Scaphosepalum wywodzi się od greckich słów skaphe (łódź/łódeczka) i sepalum (działka kielicha) i nawiązuje do działek kielicha zrośniętych w kształt łódeczki. Epitet gatunkowy odontochilum składa się z greckich słów odous (ząb) i cheilos (warga) i odnosi się do ząbkowanej struktury warżki.
Pierwszy opis: 1925, autorstwa Friedricha Richarda Rudolfa Kraenzlina, w Repertorium Specierum Novarum Regni Vegetabilis 17: 435.
Pochodzenie / zasięg występowania: Kolumbia i Ekwador.
Stanowisko / siedlisko: Epifitycznie w wilgotnych tropikalnych lasach górskich na wysokości około 1600–2400 m n.p.m.
Opis i uwagi: Scaphosepalum odontochilum to miniaturowy storczyk rosnący jako epifit. Roślina tworzy kępkowate pędy bez pseudobulw, z których każdy ma pojedynczy, skórzasty, wąski liść.
Kwiatostany wyrastają u podstawy rośliny i kolejno (sukcesywnie) wytwarzają pojedyncze kwiaty. Charakterystyczne dla tego rodzaju są zrośnięte boczne działki kielicha z pogrubionymi strukturami poduszeczkowymi oraz specyficznie ukształtowana, ząbkowana warżka.
W uprawie gatunek ten preferuje stanowiska cieniste lub półcieniste, umiarkowane do chłodnych temperatur oraz wysoką wilgotność powietrza. Podłoże należy utrzymywać równomiernie wilgotne, unikając zastojów wody. Doskonale nadaje się do uprawy na podkładkach korkowych, a także w witrynie lub terrarium.