Nazwa: Paphiopedilum Saint Swithin (1901)
Rodzice: Paphiopedilum philippinense × Paphiopedilum rothschildianum.
Rejestracja: Ten pierwotny hybryd został wyhodowany przez Stattera w 1901 roku i zarejestrowany w Royal Horticultural Society (RHS). Skrzyżowanie łączy długie, wąskie płatki P. philippinense z imponującym rozmiarem kwiatów i charakterystycznymi prążkami P. rothschildianum. W ramach grexu poszczególne rośliny mogą wykazywać różnice w kształcie, rozmiarze i wzorze kwiatów.
Lokalizacja/warunki uprawy: Uprawiać w półcieniu, w jasnym, przefiltrowanym świetle. W okresie letnim odpowiednie są temperatury około 20–25 °C, a zimą 18–22 °C. Dobrze napowietrzony, dobrze drenujący podłoże należy utrzymywać równomiernie wilgotny. Ponieważ Paphiopedilum nie posiadają pseudobulków do magazynowania wody, podłoże nie powinno całkowicie wysychać. Dobra cyrkulacja powietrza i równomierne nawadnianie sprzyjają zdrowemu wzrostowi.
Opis i uwagi: Rośliny tworzą silne kępy z długimi, wąskimi, lśniącymi zielonymi liśćmi. Pionowe kwiatostany mogą osiągać 50–60 cm i nieść kilka dużych kwiatów. Szczególnie rzucają się w oczy bardzo długie, wąskie, poziomo rozłożone płatki z drobnymi brązowymi prążkami i plamami. Duża górna łza pokazuje jasny kolor bazowy z ciemnobrązowym wzorem, podczas gdy butowaty wargacz ma żółtawe do brązowawych odcienie. Połączenie wyjątkowego rozmiaru kwiatów z długimi, elegancko rozłożonymi płatkami sprawia, że ten hybryd jest szczególnie charakterystyczny.