Nazwa: Vanda falcata (Thunb.) Beer
Synonimy: Limodorum falcatum Thunb.; Neofinetia falcata (Thunb.) Hu
Etymologia: Nazwa rodzajowa Vanda wywodzi się od południowoazjatyckiego określenia storczyka; falcata oznacza „sierpowaty” i opisuje lekko wygięte liście.
Pochodzenie/występowanie: Azja Wschodnia, zwłaszcza Japonia, Korea i części Chin.
Stanowisko/siedlisko: Niewielki epifit lub sporadycznie litofit, występujący w jasnych, przewiewnych lasach. Latem zapewnić jasne, ciepłe lub umiarkowane warunki i równomierne podlewanie; zimą uprawiać w chłodniejszym miejscu, w temperaturze około 10–16 °C, nieco ograniczając podlewanie. Korzenie wymagają bardzo dobrej wentylacji.
Opis i uwagi: Vanda falcata, tradycyjnie znana również jako Fūran lub Neofinetia falcata, tworzy krótkie pędy monopodialne z dwurzędowo ułożonymi, sztywnymi liśćmi. Delikatne, białe kwiaty mają długą ostrogę i pachną szczególnie wieczorem oraz nocą. Możliwa jest uprawa na podkładce, w przewiewnych koszykach lub na tradycyjnych kopczykach z mchu; należy unikać zastoin wody.