Nazwa: Stanhopea insignis J.Frost ex Hook.

Etymologia: Nazwa rodzajowa Stanhopea upamiętnia Philipa Henry’ego Stanhope’a, 4. hrabiego Stanhope. Łaciński epitet gatunkowy insignis oznacza „znakomity”, „okazały” lub „wyjątkowy” i nawiązuje do imponujących kwiatów.

Pochodzenie/występowanie: Brazylia.

Stanowisko/siedlisko: Gatunek rośnie jako epifit w wilgotnych lasach. Zalecamy jasne lub półcieniste stanowisko z rozproszonym światłem, wysoką wilgotność powietrza i bardzo dobrą cyrkulację powietrza. Korzystne są warunki umiarkowane do ciepłych: około 15–27 °C w dzień i 11–19 °C w nocy. W okresie aktywnego wzrostu roślina wymaga regularnego i obfitego podlewania.

Opis i uwagi: Stanhopea insignis należy do historycznie znanych gatunków tego rodzaju. Tworzy mocne pseudobulwy z dużymi, pofałdowanymi liśćmi. Duże, mięsiste i zazwyczaj intensywnie pachnące kwiaty wyrastają na pędach kwiatostanowych skierowanych w dół. Dlatego uprawiamy ten gatunek w ażurowym koszu, w grubym, przewiewnym podłożu, które lekko zatrzymuje wilgoć. W okresie wzrostu regularnie podlewamy i nawozimy roślinę, używając w miarę możliwości miękkiej wody; po dojrzeniu przyrostów nieco ograniczamy podlewanie, nie dopuszczając do silnego marszczenia się pseudobulw.