Nazwa: Smitinandia micrantha (Lindl.) Holttum
Synonimy: Saccolabium micranthum Lindl., Cleisostoma micranthum (Lindl.) King & Pantl., Gastrochilus micranthus (Lindl.) Kuntze, Uncifera micrantha (Lindl.) Holttum
Etymologia: Smitinandia = nazwa nadana na cześć tajlandzkiego botanika T. Smitinanda; micrantha = drobnokwiatowa, utworzone ze starogreckich słów mikros (mały) i anthos (kwiat).
Pierwszy opis: 1833 rok, autorstwa Johna Lindleya (jako Saccolabium micranthum); w 1969 roku Richard Eric Holttum przeniósł gatunek do rodzaju Smitinandia.
Pochodzenie / występowanie: Od Himalajów (Indie, Nepal, Bhutan), przez południowo-zachodnie Chiny (Junnan) i Indochiny, po Półwysep Malajski i Borneo.
Stanowisko / siedlisko: Rośnie monopodialnie jako epifit w sezonowych lasach liściastych i mglistych na wysokości około 300–1500 m n.p.m. Po wyjęciu ze słoika wymaga warunków umiarkowanie ciepłych do ciepłych, jasnego, rozproszonego światła (bez ostrego południowego słońca), wilgotności powietrza 70–80% oraz stałej, dobrej cyrkulacji powietrza.
Opis i uwagi: Smitinandia micrantha to wytrzymały, monopodialnie rosnący miniaturowy lub niewielki storczyk z grupy Vandeae. Rośliny wytwarzają skórzaste liście ułożone dwurzędowo oraz gęste, groniaste kwiatostany. Liczne, niezwykle delikatne pojedyncze kwiaty mają zwykle zaledwie kilka milimetrów, ale zachwycają pięknym wzorem w odcieniach bieli, różu i purpury oraz charakterystyczną, workowatą warżką. To wspaniały gatunek dla miłośników azjatyckich epifitów, który po wyjęciu ze słoika doskonale nadaje się do uprawy na podkładce z korka lub twardego drewna albo w małych koszyczkach siatkowych w terrarium i witrynie o umiarkowanej temperaturze.
Uprawa in vitro: Otrzymają Państwo butelkę z 4 młodymi roślinami. Zazwyczaj są one już wystarczająco duże, by wyjąć je ze słoika. Po otwarciu ostrożnie i całkowicie usuńcie letnią wodą pożywkę z korzeni, a następnie posadźcie młode rośliny w drobnej, bardzo przewiewnej korze z niewielką ilością sphagnum lub ostrożnie przymocujcie je do podkładki. W pierwszych tygodniach zalecamy wysoką wilgotność powietrza, ciepłe do umiarkowanych temperatur oraz jasne, ale osłonięte stanowisko z dobrą cyrkulacją powietrza. Utrzymujcie podłoże równomiernie lekko wilgotne; dopiero po dobrym zaaklimatyzowaniu stopniowo wydłużajcie czas przesychania między podlewaniami.
