Nazwa: Scaphosepalum microdactylum Rchb.f.
Etymologia: Nazwa rodzajowa Scaphosepalum wywodzi się z greckich słów skaphe (łódź, czółno) i sepalum (działka kielicha), nawiązując do zrośniętych działek kielicha przypominających czółno. Epitet gatunkowy microdactylum składa się z greckich słów mikros (mały) i daktylos (palec) i odnosi się do maleńkich, palczastych wyrostków działek kielicha.
Synonimy: Scaphosepalum Pittieri Schltr.; Scaphosepalum standleyi Ames

Pierwszy opis: W 1887 r. autorstwa Heinricha Gustava Reichenbacha w Flora 70: 496.
Pochodzenie / występowanie: Meksyk, Gwatemala, Belize, Honduras, Nikaragua, Kostaryka, Panama i Kolumbia.
Siedlisko / habitat: Epifitycznie w wilgotnych tropikalnych lasach deszczowych i górskich, na wysokości około 400–1500 m n.p.m.
Opis i uwagi: Scaphosepalum microdactylum to miniaturowy storczyk rosnący epifitycznie. Roślina tworzy gęste, kępkowate pędy bez pseudobulw, z których każdy ma pojedynczy, wąskoeliptyczny do łopatkowatego, skórzasty liść.

Smukłe, często płożące lub wznoszące się kwiatostany wyrastają u podstawy rośliny i kolejno rozwijają drobne, niezwykle ukształtowane pojedyncze kwiaty. Charakterystyczne dla tego rodzaju są zrośnięte boczne działki kielicha z pogrubionymi strukturami przypominającymi poduszeczki i krótkimi, palczastymi wyrostkami. Barwa kwiatów waha się od żółtej i zielonej po czerwonawą i brązową.

W uprawie gatunek preferuje stanowiska cieniste lub półcieniste, umiarkowane do ciepłych temperatur oraz wysoką wilgotność powietrza. Podłoże powinno być utrzymywane w równomiernej wilgotności, przy czym dobry drenaż jest ważny, by uniknąć zastojów wody. Doskonale nadaje się do uprawy w terrarium lub na podkładkach z korka bądź korzeni paproci.