Nazwa: Rhynchostylis gigantea (Lindl.) Ridl.
Synonimy: W starszej literaturze czasami klasyfikowana jako Saccolabium giganteum.
Etymologia: gigantea = olbrzymia, duża — odnosi się do silnej formy wzrostu i imponujących kwiatostanów.

Pierwszy opis: Początkowo opisana przez Johna Lindleya; obecna kombinacja została wprowadzona w 1896 roku przez Henry'ego Nicholasa Ridleya.
Pochodzenie / Występowanie: Azja Południowo-Wschodnia, zwłaszcza Tajlandia, Wietnam, Laos, Kambodża, Malezja i regiony przyległe.
Stanowisko / Siedlisko:
Gatunek epifityczny, rosnący w ciepłych, wilgotnych lasach nizinnych i górskich, zazwyczaj w prześwitach koron drzew lub na dobrze przewietrzanych obrzeżach lasów. Preferuje jasne stanowiska z przefiltrowanym światłem, wysoką wilgotność powietrza i wyraźny ruch powietrza.
Opis i uwagi:
Rhynchostylis gigantea to silna, monopodialnie rosnąca orchidea o szerokich, mięsistych, taśmowatych liściach. Gęste, często zwisające kwiatostany noszą liczne, woskowate kwiaty, których paleta barw sięga od bieli, przez róż, aż po intensywnie nakrapiane formy. Wiele roślin wydziela przyjemny, słodki zapach. Ze względu na imponujące kwiatostany i wysokie walory dekoracyjne, gatunek ten zalicza się do najbardziej znanych i poszukiwanych krewnych Vandy. Do udanej uprawy niezbędne są: ciepło, dużo światła bez bezpośredniego nasłonecznienia w południe, regularne podlewanie oraz odpowiednie zaopatrzenie w składniki odżywcze. Lekki okres spoczynku z ograniczonym podlewaniem może stymulować kwitnienie.

Uprawa: Ciepłe stanowisko w temperaturze około 20–30 °C, bardzo jasne, z wysoką wilgotnością powietrza i silnym ruchem powietrza. Uprawiać w koszyku z grubą korą, pozwalając korzeniom szybko przesychać po podlaniu.