Nazwa: Platystele stenostachya (Rchb.f.) Garay
Synonimy: Pleurothallis stenostachya Rchb.f.; Humboltia stenostachya (Rchb.f.) Kuntze; Pleurothallis dubia A.Rich. & Galeotti
Etymologia: Nazwa rodzajowa Platystele wywodzi się z greki i nawiązuje do charakterystycznej kolumienki. Epitet stenostachya oznacza w przybliżeniu „o wąskim kwiatostanie kłosowym”.
Pierwszy opis: Gatunek został opisany w 1845 roku przez Heinricha Gustava Reichenbacha jako Pleurothallis stenostachya; kombinację Platystele stenostachya opublikował w 1962 roku Leslie A. Garay.
Pochodzenie / siedlisko: Od Meksyku po Amerykę Południową, jako epifityczny miniaturowy storczyk występujący w wilgotnych lasach tropikalnych. W Kolumbii znany jest z Andów, z wysokości około 785–1400 m n.p.m.
Opis i wskazówki: Bardzo mały, zwarty storczyk o wąskich, skórzastych liściach i delikatnych, wzniesionych kwiatostanach z kilkoma drobnymi kwiatami. U nas uprawiamy go w cieniu lub jasnym, rozproszonym świetle, przy wysokiej wilgotności powietrza i dobrej cyrkulacji powietrza. Podłoże utrzymujemy równomiernie wilgotne i nie dopuszczamy do jego całkowitego wyschnięcia. Zapewniamy mu chłodne lub umiarkowane warunki, w temperaturze około 14–22 °C.